ง
ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก พลังวิญญาณรอบ ๆ เริ่มถล่มลงมา ถูกเขากลืนกินจนหมดสิ้น
วิธีการกลืนกินแบบนี้ทำให้หลิวอู๋เสียได้แต่ยิ้มขมขื่น พยายามควบคุมตัวเองเอาไว้บ้าง เพื่อไม่ให้ถูกจับไปเป็นตัวอย่างในการทดลอง
ฝ่ามือบดขยี้ลงไป ก้อนหินขนาดใหญ่ที่ขวางทางอยู่ข้างหน้าแตกกระจายเป็นเสี่ยง เขาเดินทางกลับตามเส้นทางเดิม กลับไปยังทางเดินมืดมิดด้านนอก
หลิวอู๋เสียเพิ่งจะโผล่ศีรษะออกมา ทันใดนั้นก็มีศีรษะใหญ่อีกศีรษะหนึ่งโผล่เข้ามา ทั้งสองคนเกือบจะชนกัน ดวงตาทั้งสี่ข้างห่างกันเพียงไม่กี่นิ้ว
“อ๊า!” ด้านนอกมีเสียงร้องตกใจดังขึ้น!
“อ๊ะ!” หลิวอู๋เสียร้องออกมาเบา ๆ
ร่างของทั้งสองต่างถอยหลังไปก้าวใหญ่ ก่อนจะหยุดยืนประจันหน้ากัน
“เจ้าเข้าไปอยู่ในนั้นได้อย่างไร!”
ผู้อาวุโสกู่ชี้หน้าหลิวอู๋เสียด้วยความโกรธจนพูดไม่ออก ไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาตามหาเขามาหลายวันแต่ก็ไม่พบร่องรอย ที่แท้ก็แอบมาฝึกฝนอยู่ในนี้เอง
“มีปัญหาอะไรหรือขอรับ?”
ทางสำนักศึกษาไม่ได้ห้ามไม่ให้ศิษย์เข้ามาฝึกฝนในนี้ นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของถ้ำเพลิงตะวันเช่นกัน
ผู้อาวุโสกู่ถึงกับพูดไม่ออก การไม่สามารถเข้าไปในช่องทางมืดมิดนี้ได้กลายเป็นเรื่องที่รู้กันโดยทั่วไป ทุกคนเ
