เพียงไม่กี่กระบวนท่า การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง เหล่าศิษย์ที่ยืนดูอยู่ต่างพากันยืนนิ่งงัน ทำอะไรไม่ถูก
เด็กหนุ่มระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นห้าสามารถเอาชนะผู้ฝึกตนระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นเก้าห้าคนได้ราวกับผักปลา น่ากลัวเกินไปแล้ว
หลิวอู๋เสียค่อย ๆ เดินไปหาเถี่ยอิง ใบหน้าของเขาเย็นชาไร้ความรู้สึกใด ๆ ยกเท้าขวาขึ้นเหยียบที่ท้องของเถี่ยอิง
“ไม่… อย่าทำลายตันเถียนของข้า!”
เถี่ยอิงกลัวจนพูดติดอ่าง ตันเถียนถูกทำลาย เส้นทางแห่งการฝึกยุทธ์ของเขาจะถูกตัดขาด เขาจะถูกศัตรูฆ่าตายในไม่ช้า ความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดทำให้เขาต้องขอร้องอย่างสุดชีวิต
ไม่มีใครเข้ามาขอร้องให้อภัย ทุกคนต่างมองดูหลิวอู๋เสียที่ยืนอยู่ตรงหน้า พวกเขารู้สึกว่าเขาเหมือนเทพแห่งการสังหาร พลังที่แผ่ออกมาจากตัวเขาก่อให้เกิดแรงกดดันที่มองไม่เห็นกระจายไปทั่วบริเวณเป็นระยะทางหลายพันหมี่
“ถ้าพลังของข้าอ่อนแอกว่าพวกเจ้า พวกเจ้าจะให้ข้ามีชีวิตอยู่หรือ?” หลิวอู๋เสียถามกลับ แต่ไม่มีใครตอบเขา
เท้าขวาเหยียบลง เถี่ยอิงไม่มีเวลากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ตันเถียนของเขาแตกออก และเขาหมดสติไปทันที
