หลิวอู๋เสียพาซงหลิงกลับไปที่พัก จัดการให้พักอยู่ห้องข้าง ๆ จากนั้นก็กลายเป็นศิษย์ชั้นสูงชั้นเจ็ด
ข่าวการฆ่าเจียงหัวแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วทั่วทั้งสำนักศึกษา
เมื่อจั่วหงเพิ่งเลิกเรียนไม่นาน ก็ได้รับข่าว มุมปากปรากฏรอยยิ้มขมขื่น “เด็กนี่ช่างรนหาที่ตายจริง ๆ!”
ศิษย์อักษรอักษรลึกล้ำตายไปสามคน และศิษย์อักษรอักษรดินตายไปสิบเจ็ดคน สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้บริหารระดับสูงของสำนักศึกษาอย่างมาก เรื่องนี้ส่งผลกระทบร้ายแรงต่อสำนักศึกษาจักรวรรดิ
เกาอิงจางรีบไปหาผู้บริหารระดับสูงทันที เพื่อขับไล่หลิวอู๋เสียออกจากสำนักศึกษา
แต่กลับถูกปฏิเสธ อาจารย์ใหญ่ปิดด่านกักตัวแล้ว สามรองอาจารย์ใหญ่เป็นผู้รับช่วงต่อทั้งหมด สุดท้ายก็ผลัดกันโยนกันไปมา สุดท้ายเรื่องก็เงียบหายไป
เรื่องนี้มีเงื่อนงำหลายประการ ปกติแล้วแม้ว่าหลิวอู๋เสียจะมีพรสวรรค์อันยอดเยี่ยม แต่เนื่องจากร่างกายของเขา จึงไม่สามารถพัฒนาได้สูงมากนัก ทำไมผู้บริหารระดับสูงของสำนักศึกษาจึงปกป้องเขาอย่างถึงที่สุดเช่นนี้
จัดแจงให้ซงหลิงพักเรียบร้อยแล้ว ก็ส่งยาวิเศษให้เขาบางส่วน เพื่อเพิ่มขอบเขตให้เขาเร็วขึ้น ความช่วยเหลือจากเขานั้นจำกัด
ก๊อก ก๊อก…
