นใดนั้น แสงไฟจากคบเพลิงก็ส่องมาที่หลี่ลี่
หลี่ลี่ตะโกนด่า “พวกสารเลวทั้งหก ถ้าเก่งนักก็ตามข้ามาสิ! ดูสิว่า ท่านหลี่ผู้นี้จะกลัวพวกเจ้าจนหัวหดหรือไม่!”
“ไอ้เวรเอ้ย อย่าหนีนะ!”
“ไอ้เลว ข้าจะฆ่าเจ้า…”
เหล่าวัยรุ่นทั้งหก โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ พุ่งเข้ามาหาหลี่ลี่ทันที หลี่ลี่รีบวิ่งหนีสุดชีวิต มุ่งหน้าไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล
มันเป็นต้นไม้ข้างทางที่ขึ้นโดดเดี่ยว ลำต้นใหญ่โต ต้องใช้หลายคนโอบ รอบ ๆ มีเพียงหญ้าเตี้ย ๆ ขึ้นอยู่ ไม่มีที่ให้หลบซ่อน หรือซุ่มโจมตีได้เลย
ทั้งหกเห็นว่าไม่มีอันตราย จึงไล่ตามมาอย่างไม่เกรงกลัว ทั้งหลี่ลี่และอีกหกคน ล้วนมีฝีเท้าที่รวดเร็ว ในชั่วพริบตาพวกเขาก็มาถึงที่มืด พ้นจากแสงไฟจากคบเพลิงแล้ว
หลี่ลี่จงใจชะลอฝีเท้าลง เดินมาถึงต้นไม้ใหญ่ แล้วแอบอยู่ด้านหลัง ทันใดนั้น ทั้งหกคนก็แยกเป็นสองกลุ่ม ซ้ายขวา เข้าล้อมต้นไม้ใหญ่
ท่ามกลางความมืดมิด สายตาและฝีเท้าของทั้งหกคน ก็ชะงักลง พลังลดลงเหลือเพียงหกเจ็ดส่วน แต่หลี่ลี่กลับไม่ได้รับผลกระทบ เขากระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ แล้วเล็งไปที่รุ่นพี่คนที่อยู่ด้านล่าง ก่อนจะปล่อยหมัดออกไปหนึ่งหมัด
รุ่นพี่คนนั้นรู้สึกได้จึงรีบหลบ แต่เพราะดูเหมือนมันจะสายเกินไป เขาจึงตั้งท่าป้องกันหลี่ลี่แทน เด็กหนุ่มมองเห็นได้อย่างชัดเจนในความมืด จึงเปลี่ยนกระบวนท่า แล้วต่อยเข้าที่คอของอีกฝ่ายจนสลบไป
จากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ หลี่ลี่ได้เรียนรู้วิธีควบคุมพลังขอ
