สวีอี้หลินตกอยู่ในความคิด ตระกูลซงทำแบบนี้ เขาไม่อาจไม่รู้ ตระกูลสวีผงาดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่ง ทำลายตระกูลเถียนและตระกูลว่าน หากจะโจมตีตระกูลซงต่อ มันก็ง่ายดายมาก
แน่นอนว่าตระกูลสวีจะไม่ทำแบบนั้น ตระกูลซงส่งวัสดุสำหรับวางค่ายกลมาให้กลางดึก เป้าหมายก็ชัดเจน ต้องการเป็นพันธมิตรกับตระกูลสวี
“ขอบคุณท่านพ่อของเจ้าแทนข้าด้วย พวกเรารับของพวกนี้ไว้แล้ว!” สวีอี้หลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรับของพวกนั้นไว้
หากไม่รับ ตระกูลซงคงคิดว่าตระกูลสวีต้องการกลืนกินพวกเขา หากรับไว้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลก็จะยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น บางอย่างก็แค่เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไร
“ลุงสวี เช่นนั้นข้าไปหาพี่หลิวก่อนนะขอรับ!” สวีอี้หลินตกลงรับของไว้ ซงหลิงก็โล่งใจ
ตอนที่มา ท่านพ่อบอกไว้ว่า หากตระกูลสวีไม่รับไว้ ก็ให้ไปขอร้องให้พวกเขารับไว้ นึกไม่ถึงว่าจะง่ายดายขนาดนี้
“ไปเถอะ!” สวีอี้หลินโบกมือให้เขาไป
สวีอี้หลินรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างซงหลิงกับหลิวอู๋เสียอยู่บ้าง รวมถึงเรื่องซ่อมค่ายกลของตระกูลซง ผู้ดูแลหลานก็เล่าให้สวีอี้หลินฟังแล้ว
ตระกูลสวีไม่ได้อยากครองเมืองชางหลัน ทุกอย่างที่กระทำก็เพื่อปกป้องตัวเองเท่านั้น แม้ว่าคืนนี้ตระกูลซงจะไม่ส่งวัสดุมาให้ สวีอี้หลินก็จะไม่คิดจะทำลายตระกูลซง
หากตระกูลซงส่งมาให้แล้วก็รับไว้ เดินทางไปยังเมืองหลวงเพื่อซื้อของ การเดินทางไปกลับก็ใช้เวลาสิบกว่าวัน ตระกูลสวีรอไม่ไหว
หลิวอู๋เสีย
