แววตาของเซวียหยางฉายแววหวาดกลัวต่อความตาย กระบี่พุ่งเข้าใกล้สมองของเขา บนศีรษะของเขามีกลุ่มควันแห่งความตายลอยออกมา
คนที่กำลังจะตาย จะปล่อยก๊าซแห่งความตายออกมาก่อนตาย หมายความว่าพวกเขากำลังจะสิ้นใจ
เซวียหยางสูญเสียกระบี่ยาวไปแล้ว เขายืนอยู่ข้างกำแพง ไม่มีทางถอยหนี
“เฮ้อ!”
เสียงถอนหายใจดังออกมาจากปากของเขา จุดไป่ฮุ่ยกลางกระหม่อมคือจุดตายของเขา หลิวอู๋เสียหาเจอได้ง่าย เขาตายอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ฉึก!”
กระบี่พุ่งเข้าสู่สมองของเขา เซวียหยางไม่ทันได้ตอบสนองด้วยซ้ำ ร่างกายของเขาค่อย ๆ ทรุดลง
ยอดฝีมือของทั้งสองตระกูล รวมถึงสี่ยอดฝีมือของตระกูลเซวียล้วนถูกฆ่า เกือบทั้งหมดถูกหลิวอู๋เสียฆ่า
ถนนทั้งสายเงียบงัน ทุกคนหยุดคิด ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
“แค่นี้เองหรือ?” เจ้าของร้านหลายแห่งเพิ่งจะรู้สึกตัว
“ฟ้าของเมืองชางหลันกำลังจะเปลี่ยนแล้ว เรารีบกลับไปกันเถอะ ถอดสินค้าของตระกูลว่านและตระกูลเถียนออก แล้วขายสินค้าของตระกูลสวีเท่านั้น”
ผู้คนจำนวนมากออกจากเขตตระกูลสวี กลับไปที่ร้านค้าของพวกเขา ถอดสินค้าของตระกูลว่านและตระกูลเถียนออก ตัดความสัมพันธ์กับพวกเขา
“น้องชายรอง รีบพาคนไปตระกูลเถียนและตระกูลว่าน กำจัดพวกเขาให้สิ้นซาก ขับไล่ผู้ยอมจำนนออกจากเมืองชางหลัน และเข้าครอบครองกิจการของทั้งสองตระกูล” สวีอี้หลินสั่ง
ทั้งสองตระกูลล่มสลายแล้ว ทรัพย์สินและร้านค้าของพวกเขาควรถูกเข้าครอบครองโดยเร็วที่สุด ตระกู
