รถม้าตระกูลซงมาถึงตระกูลสวีเมื่อเช้าตรู่ เมืองชางหลันทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาว ถนนและหลังคาเรือนถูกปกคลุมด้วยหิมะหนา เมืองชางหลันทั้งเมืองเงียบสงบ
เมื่ออธิบายจุดประสงค์แล้ว ซงหลิงก็ถูกเชิญไปที่ห้องโถงใหญ่ของตระกูลสวี สวีอี้หลินยังไม่นอน
เมื่อเข้าไปในห้องโถง ซงหลิงก็โค้งคำนับทันที
“คุณชายซง มาเยี่ยมเยือนยามวิกาล มีเรื่องอะไรหรือ?” สวีอี้หลินในฐานะผู้อาวุโสไม่ได้ลุกขึ้น
สิ่งของในรถม้าถูกยกเข้ามาในห้องโถง เหล่าผู้ดูแลที่ออกไปซื้อของก็ทยอยกลับมาที่ตระกูลสวี บางอย่างหาซื้อไม่ได้ในเมืองชางหลัน
“ลุงสวี สิ่งของเหล่านี้ท่านพ่อให้ข้านำมามอบให้ท่าน บอกว่าตระกูลสวีต้องการทรัพยากรเหล่านี้ ตระกูลซงของเรามีเหลืออยู่มาก จึงนำมามอบให้ขอรับ” ซงหลิงชี้ไปที่กล่องใบใหญ่ เหล่าผู้ดูแลที่มาด้วยก็แกะเชือกออกและเปิดกล่อง ข้างในมีวัสดุวางอยู่มากมายสำหรับวางค่ายกล
ในทั้งเมืองชางหลัน มีเพียงตระกูลซงเท่านั้นที่สามารถหาวัสดุสำหรับวางค่ายกลได้ เมื่อครั้งศูนย์กลางเสียหาย ซงเทียนหาวได้ไปซื้อวัสดุจำนวนมากที่เมืองหลวง เหลืออยู่อีกมาก
“ท่านเจ้าตระกูล สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นวัสดุที่เขยของท่านต้องการขอรับ!” ผู้ดูแลหลานรีบเดินไปดูกล่องและแสดงสีหน้าตื่นเต้น
พวกนั้นหาของอยู่ทั้งคืน ก็ยังหาไม่เจอซักเท่าไหร่ ตระกูลซงส่งกล่องใส่ของมากล่องหนึ่ง แก้ปัญหาทั้งหมด
ดูคล้ายจะมีไม่มาก แต่หากเอาไปข้างนอก มูลค่าก็นับพันล้านเหรียญทอง
