ดาบเล่มนี้แปลกประหลาด ไม่มีมุมใดให้แทงได้ คมกริบถึงขีดสุด
ร่างของเขาหายไปจากเดิมแล้ว เท้าทั้งสองข้างติดกับพื้น ว่องไวราวกับสายลม ต้องใช้ฝีมือการกระโดดสูงขั้นสุดยอดเท่านั้นจึงจะทำได้
“ท่านพ่อตา ลงมือ!”
เหมือนกับเมื่อคืน หลิวอู๋เสียทำหน้าที่ตรึงศัตรูไว้ ส่วนปี้กงอวี่ทำหน้าที่ฆ่าศัตรู
ทะเลวิญญาณสีทองของเขาฟื้นฟูมาได้ไม่นาน จึงไม่สามารถใช้พลังวิญญาณโจมตีได้อย่างง่ายดาย มีศัตรูอยู่รอบด้าน เขาจึงต้องรักษากำลังไว้
“ได้!”
ทั้งสองคนรู้ใจกันดี สวีอี้หลินเข้าใจเจตนาของหลิวอู๋เสียอย่างรวดเร็ว มือของเขาปรากฏหอกยาวสีแดงขึ้นมา หัวหน้าตระกูลทั้งสี่คนต่างมีถุงเก็บของติดตัวไว้เสมอ ปกติแล้วพวกเขาจะเก็บอาวุธไว้ในถุงเก็บของ
หอกยาวเปล่งประกายเย็นยะเยือก ราวกับมังกรทะยานออกจากทะเล พุ่งตรงไปยังหน้าอกของเซวียหยาง
ตระกูลสวีส่งคนมาทำลายโรงน้ำมันของตระกูลสวีสามแห่ง ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูกัน ไม่จำเป็นต้องไว้หน้ากันอีกต่อไป
ถึงอย่างไรข้าก็จะหนีไปอยู่ไกล ๆ ออกจากเมืองชางหลัน
สองฝ่ายรุมโจมตี เซวียหยางมีพื้นที่หลบหลีกน้อยลงเรื่อย ๆ หลบหลีกไม่ได้แล้ว โดยเฉพาะเจตจำนงดาบของหลิวอู๋เสีย อันตรายกว่าเจตจำนงดาบของสวีอี้หลิน
คมกริบ แปลกประหลาด คาดเดาไม่ได้
ฉีเอินสือเริ่มขยับตัว เขาไม่ยอมให้เซวียหยางตายในเมืองชางหลัน ตระกูลสวีจะโทษเขาแน่นอน
ตระกูลสวีมีอำนาจมากในเมืองหลวง ในฐานะเจ้าเมืองตัวเล็ก ๆ เมื่อเทียบกับตระกูลสวีแล้ว เขา
