เงาร่างพุ่งลงมาจากต้นไม้ ชายชุดดำกว่ายี่สิบคนล้อมหลิวอู๋เสียไว้ตรงกลาง
“เจ้าหนู จะยอมปลิดชีพตัวเองเสียดี ๆ หรือจะให้พวกข้าลงมือ!”
เหลยเทาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว บาดแผลที่แขนขวาเพิ่งจะห้ามเลือดได้ หากต่อสู้โดยพลการ บาดแผลจะต้องแตกออกอย่างแน่นอน มือซ้ายถือดาบเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมการต่อสู้ได้ทุกเมื่อ
“พวกเจ้าเป็นคนของซ่างกวนไฉ?” หลิวอู๋เสียถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
พวกเขาสวมชุดสีดำปกปิดใบหน้า มองไม่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง
“ใกล้ตายแล้วยังพูดมากอีก! รับความตายเสีย!” กลุ่มชายชุดดำเคลื่อนไหวพร้อมกัน ดาบยาวในมือปล่อยกระบี่พลังแข็งแกร่ง กวาดเข้าใส่
ดวงดาวพร่างพราว แสงจันทร์ส่องสว่าง แม้จะไม่สว่างเท่าเวลากลางวัน แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการมองเห็นของทุกคน
ระดับพลังชำระวิญญาณตั้งแต่ขั้นห้าถึงขั้นแปดไม่เท่ากัน รวมตัวกันเป็นกระแสเหล็กกล้า แม้จะเป็นยอดฝีมือระดับพลังชำระวิญญาณขั้นสูง เมื่อเผชิญหน้ากับพายุโหมกระหน่ำจากยี่สิบกว่าคน ก็ยากที่จะป้องกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เหลยเทาถือดาบยาวในมือ เตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมการต่อสู้
“เจ้าคอยดูอยู่ข้าง ๆ ป้องกันไม่ให้มีใครหนีไปได้” หลิวอู๋เสียตวาดลั่น ให้เหลยเทาเฝ้าอยู่ที่เดิม
ร่างกายพุ่งทะยานเข้าไป กลายเป็นเงาพราย การโจมตีของยี่สิบสี่คน ล้วนแต่พลาดเป้าหมาย
“ตูม!”
บนพื้นปรากฏหลุมลึกขนาดใหญ่ ถูกกระบี่พลังฉีกกระชาก หินแตกกระจาย
อวิ๋นหลานกับหนานกงฉียังไ
