ผ่านไปหลายวันแห่งการบ่มเพาะพลัง ปราณทิพย์ในตันเถียนไท่หวงของหลิวอู๋เสียเริ่มล้นทะลักออกมา
“ตูม!”
จู่ ๆ พลังปราณก็พลุ่งพล่าน บริเวณรอบ ๆ ตัวหลิวอู๋เสียเกิดกระแสลมปั่นป่วน กวาดล้างไปทั่วบริเวณ ผู้คนรอบข้างไม่อาจเข้าใกล้ได้แม้แต่ก้าวเดียว
“เขาบ้าไปแล้วหรือไง นักสู้ระดับพลังกำเนิดฟ้า กล้ากลืนกินโอสถระดับสี่ ไม่กลัวร่างระเบิดตายหรือ?” ขวงจ้านเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
โอสถระดับสี่ มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับพลังชำระไขกระดูกเท่านั้นถึงจะปรุงได้ ภายในโอสถอัดแน่นไปด้วยพลังปราณอันมหาศาล มีเพียงผู้ที่ทะลวงระดับพลังชำระวิญญาณขั้นปลายเท่านั้น ถึงจะสามารถกลืนกินได้
จี้หยางยอมลงทุนแอบมาข่มขู่หลิวอู๋เสียในยามวิกาล เพียงเพื่อแย่งโอสถเม็ดนี้ คงเดาได้ไม่ยากว่าโอสถระดับสี่มีค่ามากเพียงใด
“พลังปราณรุนแรงน่ากลัวขนาดนี้ แม้แต่ผู้ที่อยู่ในระดับพลังชำระวิญญาณก็ยังเทียบไม่ติด”
เคอเหวินและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ห่าง ๆ สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังปราณที่แผ่ออกมาจากร่างของหลิวอู๋เสียในดวงตาฉายแววตื่นตระหนก
ทุกคนล้วนมีสีหน้าไม่ต่างกัน นักสู้ระดับสั่งสมฟ้ากลืนกินโอสถระดับสี่ คงมีแต่คนบ้าเท่านั้นถึงจะทำเช่นนี้
ตลอดสามวันที่ผ่านมา พฤติกรรมของหลิวอู๋เสียทำให้ผู้คนมากมายต่างพากันคิดว่าเขาเป็นบ้า เพราะมีแต่คนบ้าเท่านั้น ที่จะทำเรื่องเหลือเชื่อได้มากมายเช่นนี้
พลังงานปั่นป่วน ดูดซับพลังปราณจากทั่วทุกสารทิศในรัศมีหลายหมื่นจั้ง ไหลทะลั
