การกระทำอย่างกะทันหันของอวิ๋นหลานทำให้ทุกคนตกใจ
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ม้วนกระดาษแผ่นสุดท้าย ซ่างกวนไฉหรี่ตาลง
“ม้วนกระดาษที่วิจิตรงดงามชิ้นนี้ เขียนขึ้นมาจริง ๆ หรือ?”
เคอเหวินมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ คำตอบอยู่บนนั้น เมื่อทั้งสองฝ่ายเปรียบเทียบกันแล้ว ปรากฏว่าคำตอบของหลิวอู๋เสียยังวิจิตรกว่าคำตอบที่ถูกต้องเสียอีก
“ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว ไม่มีใครเขียนชื่อโอสถออกมาได้เลยสักคน แต่เขากลับเขียนชื่อโอสถทั้งสิบชนิดออกมาได้อย่างถูกต้องครบถ้วน”
เชอเจียจวิ้นร้องอุทานออกมา สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่ความวิจิตรของม้วนกระดาษ แต่เป็นชื่อและปีของโอสถแต่ละชนิดที่บันทึกไว้อย่างถูกต้องตรงกับคำตอบที่ถูกต้องทุกประการ
แค่นั้นยังไม่พอ วัสดุที่จำเป็นสำหรับโอสถแต่ละชนิดก็เขียนไว้ครบถ้วน หากบอกว่าคำตอบของจี้หยางถูกต้องเก้าในสิบส่วน ม้วนกระดาษของหลิวอู๋เสียก็บรรลุถึงสิบสองส่วน เพราะหลิวอู๋เสียเขียนแม้กระทั่งวิธีการหลอมโอสถออกมาด้วย
คำตอบที่ถูกต้องมีเพียงชื่อโอสถและวัสดุที่จำเป็น ส่วนวิธีการหลอมโอสถนั้นเป็นสิ่งลับสุดยอดที่ไม่อาจเปิดเผยได้ โดยทั่วไปจะไม่ถ่ายทอดให้ใครง่าย ๆ
ยกตัวอย่างง่าย ๆ ก็คือ อาหารว่างรสเลิศหลายชนิดต่างก็รู้สูตรคร่าว ๆ กันดี แต่การที่จะทำให้ออกมามีรสชาติแบบนั้นได้ จำเป็นต้องอาศัยวิธีการทำ
โอสถก็เช่นกัน!
โอสถเหล่านี้มาจากราชวงศ์ต่าง ๆ รอบข้าง ราชวงศ์ต้าเยี่ยนใช้สูตรโอสถของตัวเองแลกเปลี่ยนมา ผู้ตัดสินห
