กเข้าสู่ร่างของหลิวอู๋เสียราวกับมหาสมุทรที่โอบรับสายน้ำจากทุกทิศ
กระแสพลังมหาศาลหมุนวนดุจอสูรกายใต้สมุทร อ้าปากกว้างสูบกลืนของเหลวบริสุทธิ์เข้าไปแปรเปลี่ยนเป็นพลังบริสุทธิ์ บรรจุลงในตันเถียนไท่หวง
พลังปราณเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่อาจควบคุมได้ ดั่งอาชาเทวะพันลี้ที่หลุดจากพันธนาการ โลดแล่นอย่างอิสระ
หลิวอู๋เสียหลับตาลง ปล่อยให้เคล็ดวิชาไท่หวงสูบกลืนสวรรค์ ปรากฏขึ้นในร่าง ดั่งมหาสมุทรอันเกรี้ยวกราด ชำระล้างเส้นชีพจร ปราณแท้ไหลเวียนไปทั่วร่าง ชำระล้างทุกอณูของผิวหนัง
ต้นอ่อนปริศนาดูดซับของเหลวบริสุทธิ์เข้าไปจำนวนมาก ยอดต้นอ่อนสูงขึ้นอีกหลายส่วน ปล่อยพลังแห่งธาตุไม้เข้มข้นออกมาไม่ขาดสาย
“ทะลวง!”
เสียงคำรามต่ำดังขึ้น พลังปราณทะลวงระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นสาม มุ่งสู่ขั้นสี่อย่างรวดเร็ว พลังปราณบริสุทธิ์จำนวนมากมารวมตัวกันจากที่ไกลออกไป
หยิบโอสถวิญญาณฟ้าทั้งหมดและโอสถวิญญาณทองที่เหลืออยู่ออกมากลืนกินในคราวเดียว
แม้จะกลืนกินโอสถมากมายขนาดนี้ แต่ก็ยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการปราณแท้ได้ ดวงตาของจี้หยางเผยให้เห็นถึงความเคร่งขรึมเล็กน้อย คนธรรมดาไม่สามารถทนต่อปราณแท้ที่เข้มข้นเช่นนี้ได้ เขาทำได้อย่างไร
“น่ากลัว น่ากลัวเกินไป ไม่น่าแปลกใจที่เขาสามารถท้าทายข้ามขั้นได้อย่างง่ายดาย!” เชอเจียจวิ้นดูเหมือนจะเข้าใจแล้ว การที่หลิวอู๋เสียสามารถท้าทายข้ามขั้นได้ครั้งแล้วครั้งเล่านั้น เกี่ยวข้องกับปราณ
