ชายผู้นั้นเป็นผู้ฝึกตนระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นห้า แต่กลับไม่กล้าสบตาหลิวอู๋เสียแม้แต่น้อย เขาได้แต่ก้มหัวลงต่ำเพื่อขอความเมตตา แต่ก็ไม่มีความกล้าหาญเพียงพอ
เหวินซงและเซวียโฉวต่างก็ถอยหนีไปอยู่ไกล ๆ ไม่กล้าออกมาเผชิญหน้า
“คุกเข่าลง!”
เสียงตะโกนอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น เสียงนั้นแฝงไปด้วยพลังโจมตีที่รุนแรง มีพลังโจมตีของวิญญาณแฝงอยู่ พุ่งตรงไปยังวิญญาณทะเลของเซียวหมิงอี้
ทะเลวิญญาณสีทองคำแผดเสียงคำรามโกรธกริ้ว ก่อตัวเป็นรูปร่างพุ่งเข้าใส่ดวงตาของเซียวหมิงอี้
“โครม!”
ต่อหน้าผู้คนนับร้อย เซียวหมิงอี้คุกเข่าลงเสียงดัง เขาก้มหัวลงตรงหน้าหลิวอู๋เสียอย่างหมดสิ้นความเย่อหยิ่ง สีหน้าของเขาแสดงถึงความชั่วร้ายที่ไม่มีที่สิ้นสุด ร่างกายของเขาไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป ราวกับว่าศีรษะของเขาถูกดาบฟาดฟัน ขาของเขาก็อ่อนแรงลง
“วันนี้ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า หวังว่าเจ้าจะจดจำไว้ว่ายังมีคนที่เก่งกว่าเจ้า เหนือฟ้ายังมีฟ้า”
หลิวอู๋เสียแสดงสีหน้ารังเกียจ เขาเก็บดาบสั้นกลับเข้าฝัก ราวกับว่าได้ทำเรื่องง่าย ๆ เสร็จสิ้นแล้ว เขากลับไปที่เดิมและรอต่อไป เพราะคะแนนของสูตรโอสถต่าง ๆ ยังไม่ได้นับ
สายลมหนาวพัดผ่าน เซียวหมิงอี้รู้สึกหนาวสั่น ร่างกายของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง เขาขบฟันแน่น จ้องมองไปที่ด้านหลังของหลิวอู๋เสีย สายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะฆ่า
“พี่เซียว ท่านไม่เป็นอะไรกระมัง!”
เซวียโฉวกับเหวินซงรีบวิ่งเข้ามา ประค
