“ท่านลืมคนผู้หนึ่งไปแล้ว เขาก็ไม่ได้ละเลยแม้แต่ชนิดเดียว”
ประมุขหอเมืองที่อยู่ในอันดับที่เก้าเป็นหญิงสาวอายุประมาณสี่สิบปี สายตาของนางมองไปที่หลิวอู๋เสีย ความเร็วของเขาช้าที่สุดแล้ว ผ่านไปแล้วกว่าครึ่งเวลา เพิ่งจะเสร็จไปเพียงสามสิบชนิดเท่านั้น ส่วนคนอื่น ๆ ใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว
“ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง นั่นคือเขากำลังเขียนมั่ว ๆ สมุนไพรวิญญาณในปีนี้ผ่านการปลูกแบบพิเศษ จึงยากที่จะแยกแยะ จี้หยางที่อยู่ในอันดับหนึ่ง ใช้เวลาไปถึงครึ่งชั่วยามเต็ม ๆ กับสมุนไพรวิญญาณสองชนิด ลองนึกภาพดูสิว่ามันยากขนาดไหน” ม่อสือเต้าพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ขัดจังหวะการสนทนาระหว่างทั้งสองคน เขาคิดว่าหลิวอู๋เสียกำลังเขียนมั่ว ๆ
จี้หยาง อัจฉริยะด้านการหลอมโอสถอันดับหนึ่งแห่งเมืองผิงหลิง อายุเพียงยี่สิบเศษ ๆ ก็ได้เป็นปรมาจารย์หลอมโอสถสามดาวขั้นสูงสุดแล้ว มีคุณสมบัติที่จะก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับสี่
เมื่อปีที่แล้ว เขาผู้นี้ได้คว้าตำแหน่งชนะเลิศ สร้างชื่อเสียงไปทั่วราชวงศ์ต้าเยี่ยน เป็นผู้ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะกลายเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับสี่ก่อนอายุยี่สิบห้าปี เหนือกว่าอัจฉริยะนับไม่ถ้วน
