สถานที่จัดงานอลหม่านไปด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวายและเสียงเอะอะอื้อฉาว
ตำราสมุนไพรทั้งสองเล่มนี้ถือเป็นของล้ำค่าสำหรับแวดวงการหลอมโอสถ แต่หลิวอู๋เสียกลับบอกว่าเขาไม่เคยอ่านแม้แต่เล่มเดียว ซึ่งเท่ากับเป็นการตบหน้าเหล่าปรมาจารย์หลอมโอสถที่อยู่ในงาน
ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนโกรธแค้นและไม่พอใจกับคำตอบของหลิวอู๋เสีย
“เจ้าหนู รีบออกไปจากที่นี่เสีย! เจ้าไม่เคยอ่านทั้งคัมภีร์ร้อยสมุนไพรและคัมภีร์สมุนไพรเสินหนง แล้วเจ้าจะรู้เรื่องสมุนไพรได้อย่างไร เจ้าจะรู้เรื่องการหลอมโอสถได้อย่างไร ดีนะที่ประมุขหออวิ๋นออกมาห้ามไว้ทัน ไม่อย่างนั้นหนอนตำราอย่างเจ้าคงได้เข้าร่วมงานชุมนุมโอสถของหอตันเป่าของเรา แล้วทำให้หอตันเป่าเสื่อมเสียชื่อเสียง”
ฉงเหวิน ประมุขหอเมืองผิงยืนขึ้น หากว่านอีชุนเป็นตัวแทนของเมืองผิง เขาก็จะต้องเป็นคนแรกที่ซ้ำเติมผู้ที่กำลังลำบาก
