หลิวอู๋เสียใช้วัสดุแปลก ๆ มากมาย ผสมกับสีย้อมแปลก ๆ ประทับออกมาเป็นภาพวาดที่เหมือนกันเป๊ะ ๆ เช่นนี้ ช่างน่าตกใจยิ่งนัก
ซี้ด!
รอบ ๆ ได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างตกใจ ฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้าเกินกว่าที่พวกเขาจะเข้าใจได้ การปลอมแปลงถึงขั้นนี้ เกินกว่าปกติมาก
ตู้หมิงเจ๋ออยากจะตบหน้าตัวเองให้หูชา นึกไม่ถึงว่าจะตกหลุมพรางใหญ่เช่นนี้ คนโง่ก็ยังดูออกว่า ภาพที่เซียวหมิงอีซื้อมานั้น ปลอมแปลงด้วยวิธีนี้ ขายออกไปในราคาที่สูงลิ่ว
“เหลยเทา บอกพวกเขาหน่อยสิ วัสดุที่ซื้อมาเมื่อครู่นี้ใช้เงินไปเท่าไร”
หลิวอู๋เสียเช็ดมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย มองไปรอบ ๆ แล้วพูดขึ้นเบา ๆ
“ตอบคุณชาย ทั้งหมดใช้เงินหกเหรียญทองขอรับ”
เหลยเทาหยิบใบรายการวัสดุออกมา เขียนราคาที่แท้จริงไว้ ที่หลิวอู๋เสียบอกว่าสิบเหรียญทองนั้น ก็สมเหตุสมผลดี
“ทำภาพวาดหนึ่งภาพหกเหรียญทอง ขายออกไปได้หนึ่งล้านเหรียญทอง”
ผู้คนต่างร้องเสียงหลง กำไรมากกว่าสามเท่า เพียงพอที่จะทำให้คนกล้าเสี่ยงแล้ว กำไรหนึ่งแสนหกหมื่นเท่า ไม่เพียงแต่จะกำไรมหาศาล แต่ยังเป็นการปล้นชัด ๆ
