หลิวอู๋เสียเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยผู้คน ทั้งสองข้างทางมีร้านค้ามากมาย เสียงเรียกขายดังไม่ขาดสาย
โรงตีอาวุธ ร้านขายโอสถ ร้านค้าเสื้อผ้าและแผงร้านค้ามากมายหลายหลากจนตาลาย
เมืองฉานมีประชากรมากกว่าเมืองชางหลันเป็นสองเท่า เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ ตั้งอยู่ด้านหลังเทือกเขาไท่หัง เชื่อมต่อกับเมืองหลิน และอยู่ไม่ไกลจากเมืองชางหลัน เรียกได้ว่าเป็นเมืองที่มีผู้คนมากมายและเต็มไปด้วยคนเก่ง ๆ มากมาย
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมืองชางหลันมีฐานะสูงมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อปีที่แล้ว งานชุมนุมโอสถได้คว้าอันดับที่สองมาครอง เป็นการตอกย้ำฐานะของเมืองชางหลันในวงการหลอมโอสถของราชวงศ์ต้าเยี่ยน
หลิวอู๋เสียเดินไปเรื่อย ๆ หยุดดูบ้าง เดินไปบ้าง เดินผ่านร้านค้าหลายร้าน เข้าไปเดินดูบ้าง แต่ไม่ได้ซื้ออะไร
สิ่งของทั่วไป เขาไม่สนใจ สิ่งของดี ๆ อาจจะไม่เอาออกมาขาย
เดินไปประมาณครึ่งชั่วยาม ด้านหน้าถนนมีเสียงอึกทึกครึกโครม ผู้คนมารวมตัวกันมากมาย เขายืนพิงกำแพงพลางมองเข้าไป
“ตรงนั้นมันอะไรกัน?”
หลิวอู๋เสียมาเมืองชางหลันเป็นครั้งแรก ไม่คุ้นเคยกับที่นี่ เหลยเทาเคยมาหลายครั้ง เคยติดต่อราชการบ้าง รู้จักที่นี่พอสมควร
