สวีอี้หลินพยายามระงับโทสะในใจ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะทำตัวโวยวาย
“ผู้อาวุโสข่ง ขอท่านออกหน้าให้ข้าด้วย รายนามที่ให้ ข้าได้ทำตามอย่างเคร่งครัด หากมีอะไรที่ต้องร่วมมือ ตระกูลสวีของข้าจะปฏิบัติตามอย่างแน่นอนขอรับ”
สายตามองไปยังใบหน้าของผู้อาวุโสข่ง ขอให้เขาวินิจฉัย ในฐานะที่เป็นผู้ทรงคุณวุฒิแห่งราชวงศ์ต้าเยี่ยน และยังเป็นราชครูผู้สอนองค์รัชทายาทอีกด้วย สถานะของเขาสูงส่งมาก ขอเพียงเขาพูดคำเดียว ตระกูลสวีก็หลุดพ้นจากสถานการณ์คับขันไปได้
“เจ้าตระกูลสวี ท่านร้อนตัวหรือ? เชิญท่านเขยออกมาให้พวกเราซักถามสักรอบเท่านั้น หากเรื่องดังกล่าวไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา พวกเราก็จะจากไป แต่ท่านปิดบังซ่อนเร้นเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร?”
เซวียชุนอวี่หัวเราะเยาะ ขัดจังหวะคำพูดของสวีอี้หลิน ประโยคนี้ทำให้ไป๋ชิวและคนอื่น ๆ พยักหน้า
“เจ้าตระกูลสวี คำพูดของผู้ช่วยเซวียดูรุนแรง แต่ก็สมเหตุสมผลดี ขอเชิญท่านเขยออกมาให้พวกเราซักถามด้วยตนเอง”