ชายหนุ่มที่เพิ่งทำธุระส่วนตัวเสร็จรีบดึงกางเกงขึ้น แล้ววิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว บริเวณโดยรอบมืดมิดไปหมด มองเห็นเพียงต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ เท่านั้น ต้นไม้บางต้นส่งเสียงกรอบแกรบ เหมือนกับผีร้าย กำลังโบกสะบัดไปตามสายลม น่าขนลุกสุด ๆ
“ไม่มีกลิ่นของสัตว์อสูร”
ผู้อาวุโสของตระกูลเถียนพูดขึ้น สัตว์อสูรมีขนาดใหญ่ หากผ่านมาที่นี่ ย่อมต้องส่งเสียงดัง
“มีกลิ่นเลือด”
ผู้อาวุโสของตระกูลว่านรีบปิดปาก อากาศมีกลิ่นเลือดจาง ๆ ลมพัดมาพอดี กลิ่นเลือดลอยมาทางพวกเขาอย่างเหมาะเจาะ
“มีคนลอบโจมตี!”
เสียงตะโกนดังขึ้น ทุกคนไม่ทันได้ใส่เสื้อผ้าให้ดีก็รีบชักอาวุธออกมา ล้อมวงกัน บริเวณโดยรอบยังคงเงียบงัน ฆาตกรได้หลบหนีไปแล้ว
ยี่สิบกว่าคนพุ่งไปรอบ ๆ แต่กลับไม่พบอะไรเลย แม้แต่เงาดำก็ไม่มี ศิษย์เก้าคนที่เสียชีวิต ราวกับหายไปอย่างไร้ร่องรอย แม้แต่ร่างก็ไม่เหลือ
ถูกฆ่าตาย ย่อมต้องมีร่องรอยการต่อสู้ ทุกคนขนลุกซู่ มองไปรอบ ๆ อีกครั้ง แล้วกลับไปที่ค่ายอย่างหมดหนทาง
“ผู้อาวุโส หรือว่าพวกเขาถูกภูตผีกินไปแล้ว?”
มีข่าวลือว่าผีปรากฏตัว กินคนไม่เหลือกระดูก ฉากตรงหน้านี้ช่างคล้ายคลึงกับข่าวลือเหลือเกิน
