สายฟ้าแลบ ดาวตกพุ่งลงมา
พลังกำเนิดฟ้าที่กดทับจนหายใจไม่ออก ทำให้ทั้งสองคนไม่สามารถขยับตัวได้
ระยะทางสิบเมตร มาถึงในพริบตา
“เจ้า เป็นเจ้านี่เอง!”
เมื่อเงาดำเข้ามาใกล้ เถียนเลี่ยก็จำคน ๆ นั้นได้ แววตาของเขาเผยให้เห็นความหวาดกลัว และความตกตะลึงเล็กน้อย
ผู้อาวุโสตระกูลว่านก็เห็นแล้ว ตาโตขึ้นทันที ยืนตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูก
“ใช่ ข้าเอง!”
ดาบสั้นถูกชักออกมา แสงเย็นยะเยือกตัดอากาศ ปรากฏอยู่หน้าผู้อาวุโสตระกูลว่านทันที กำลังจะยกกระบี่ขึ้นป้องกัน ก็ช้าไปครึ่งก้าว แสงเย็นเฉียบเฉือนผ่านคอของเขา ร่างกายค่อย ๆ เหี่ยวแห้ง กลายเป็นถุงหนังว่างเปล่าต่อหน้าเถียนเลี่ย
เถียนเลี่ยกลัวจนผงะ กรีดร้องออกมา ผู้อาวุโสตระกูลว่านเป็นยอดฝีมือระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นเจ็ด ถูกฆ่าตายในดาบเดียว ช่างเหลือเชื่อเหลือเกิน
ศิษย์ระดับพลังสั่งสมฟ้าเจ็ดคนที่เหลือ มองดูผู้อาวุโสตระกูลว่านตายไปต่อหน้าต่อตา กลับทำอะไรไม่ได้
“เป็น… เป็นหลิวอู๋เสีย!”
ใช้แสงไฟสลัว ใบหน้าที่ไร้เดียงสาปรากฏต่อหน้าทุกคน ใบหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตร มองไม่ออกเลยว่า เด็กหนุ่มเจ้าสำราญผู้นี้ ฆ่าคนโดยไม่กระพริบตา ฆ่าคนไปหลายสิบคนในชั่วข้ามคืน
