กลับมาถึงตระกูลสวี ยังไม่ทันเข้าใกล้ตระกูล กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมทั่วฟ้าเหนือตระกูลสวี
“ยอดฝีมือ!”
หลิวอู๋เสียพึมพำเบา ๆ กลิ่นอายนั้นมาจากห้องโถงใหญ่ เหล่าบ่าวไพร่ต่างพากันหวาดกลัว ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เมื่อพบเจอหลิวอู๋เสีย เหล่าบ่าวไพร่จะสุภาพอ่อนน้อม แต่วันนี้กลับแปลกประหลาดมาก ต่างพากันเงียบกริบ รีบเดินผ่านไป
“ท่านเขย ใต้เท้าให้ท่านรีบไปห้องโถงใหญ่”
ผู้ดูแลวิ่งมาหา หลิวอู๋เสียหาหลิวอู๋เสียหลายรอบแล้ว หาไม่พบ
ตามผู้ดูแลไปยังห้องโถงใหญ่ ก้าวเข้าไปเพียงก้าวเดียว ดวงตาหลายคู่ก็จ้องมองมาที่เขา
ดวงตาคู่หนึ่งเหมือนลูกธนู เต็มไปด้วยพลังการโจมตีอันรุนแรง
จากนั้น กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงใหญ่ หวังจะกดดันเขาให้ยอมจำนน นี่เป็นการข่มขวัญทางวิญญาณ
หากเป็นคนอื่น จะถูกข่มขวัญทางวิญญาณจนตัวสั่นขาอ่อน แต่หลิวอู๋เสียกลับสงบนิ่ง ไม่มีใครเข้าใจการใช้ปราณวิญญาณได้ดีไปกว่าเขา
“คารวะท่านพ่อตา!”
เดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ มองเห็นสามร่าง พ่อตาสวีอี้หลิน สวีหลิงเสวี่ย และหญิงวัยกลางคนโฉมงามคนหนึ่ง
ดวงตาอันดุดันนั้นมาจากหญิงวัยกลางคน เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
