“ใกล้แล้ว ใกล้จะถึงประตูเมืองแล้ว” เหลยเทาตอบตามจริง
ห้าวันก่อน เขาได้ส่งคนไปเมืองหลวงเพื่อนำผลเก้าหยางและหญ้าวิญญาณชาดกลับมา ในวันนี้ก็ได้มาถึงเมืองชางหลันแล้ว
“นี่คือโอสถวิญญาณฟ้าห้าร้อยเม็ด สิบวันให้หลังค่อยกลับมารับอีก”
หลิวอู๋เสียไม่ได้เอาเคล็ดวิชามาให้เขา แต่เอาขวดโอสถหลายสิบขวดมาให้แทน โอสถเหล่านี้สามารถขายเป็นเงินก้อนโตเพื่อซื้อหินวิญญาณมาฝึกฝน
การจะถึงระดับพลังกำเนิดฟ้าจำเป็นต้องใช้หินวิญญาณจำนวนมาก ปราณวิญญาณเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ โดยเฉพาะในตันเถียนของเขาซึ่งแตกต่างจากตันเถียนของคนอื่น ตันเถียนของเขานั้นรกร้าง เก่าแก่ ตันเถียนของเขาเปรียบเสมือนทะเลและแผ่นดินที่เปลี่ยนแปลงไป พลังปราณที่เขาเก็บสะสมไว้นั้นมากกว่าคนทั่วไปสิบกว่าเท่า ทรัพยากรที่เขาต้องการจึงน่ากลัวยิ่งกว่า
เหลยเทาไม่ได้เปิดโปงเขา หลิวอู๋เสียระวังหอตันเป่าอยู่ กลัวว่าเมื่อเขาเอาเคล็ดวิชามาให้แล้ว อีกฝ่ายจะหันหลังให้กับเขา จะไม่ให้เขาผลเก้าหยางและหญ้าวิญญาณชาดอีก ฉะนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังไว้ก่อน
