ทุกคนต่างไม่เข้าใจ หอตันเป่ามีสถานะสูงส่ง ทำไมจึงเข้ามาแทรกแซงการต่อสู้ของพวกเขา
ตระกูลหนึ่งต้องการพัฒนาในระยะยาว จำเป็นต้องมีโอสถเม็ดเสบียง ตระกูลใหญ่ทั้งสี่ซื้อโอสถเม็ดจำนวนมากจากหอตันเป่าทุกปี หอตันเป่าแทบจะผูกขาดอุตสาหกรรมโอสถเม็ดของเมืองชางหลัน นี่คือฐานที่มั่นที่ใหญ่ที่สุดของหอตันเป่า
มีเพียงหลิวอู๋เสียคนเดียวที่รู้ดีว่าหากเขาตาย ปรมาจารย์ฮั่วก็จะต้องตายเช่นกัน
เกียรติยศและความเสียหายเป็นของกันและกัน ไม่ใช่ว่าปรมาจารย์ฮั่วจะรักใคร่คนเก่ง ตรงกันข้าม เขาหวังว่าหลิวอู๋เสียจะตายโดยเร็ว เพื่อให้สูตรโอสถวิญญาณฟ้าตกอยู่ในมือเขาเพียงคนเดียว
ร่างกายของเขายังไม่หายดี พยายามทุกวิถีทางเพื่อรักษาหลิวอู๋เสียไว้
“ปรมาจารย์ฮั่ว ให้คำอธิบายกับข้าสักคำสิ!”
ว่านหรงเจ๋อสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลิวอู๋เสียฆ่าศิษย์สิบสองคนของตระกูลว่านต่อหน้าเขา หนึ่งในนั้นคือหลานชายของเขา นี่คือความแค้นที่ไม่สามารถลืมเลือนได้
ปรมาจารย์ฮั่วหน้าซีด มีหลายสิ่งที่เขาไม่สามารถพูดออกมาได้ อย่างน้อยก็ไม่สามารถบอกพวกเขาได้ว่าร่างกายของเขามีโรคร้าย และจำเป็นต้องให้หลิวอู๋เสียรักษา
