ฝึกฝนไม่หยุดหย่อนเป็นเวลาสองวันเต็ม ระดับพลังมั่นคงในขั้นแปดสูงสุด
เหลือเวลาอีกวันเดียวเท่านั้น จะต้องกลั่นโอสถวิญญาณฟ้าให้เต็มกำลัง
สมุนไพรบนพื้นลดน้อยลงเรื่อย ๆ โอสถวิญญาณฟ้าเม็ดแล้วเม็ดเล่าถูกกลั่นออกมา ตรงตามกำหนดเวลาในวันที่ห้า
ประตูตระกูลสวีเพิ่งเปิดออก เหลยเทาก็ยืนรออยู่หน้าประตูแล้ว ทำให้คนรับใช้ของตระกูลสวีตัวสั่นด้วยความกลัว คิดว่าเขามาหาเรื่อง เพราะช่วงนี้ตระกูลสวีไม่ค่อยสงบสุขนัก
เมื่ออธิบายจุดประสงค์ที่แท้จริงแล้ว สวีอี้หลินก็ออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง การประลองอสูรครั้งที่แล้วมีหอตันเป่า ตระกูลสวีในวันนี้ก็เป็นเพียงเงาร้างว่างเปล่าแล้ว
เมื่อเหลยเทามาถึงลานเรือนของหลิวอู๋เสีย เขาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่เชื่อว่าคนป่าเถื่อนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือคุณชายหลิวผู้สังหารทั่วทิศเมื่อสามวันก่อน
ผมของเขายุ่งเหยิงราวกับรังไก่ ร่างกายสกปรกไปหมด สามวันสามคืนที่ผ่านมา เขาไม่หยุดฝึกฝนหรือหลอมโอสถ
“สมุนไพรที่ข้าต้องการมาถึงหรือยัง?” หลิวอู๋เสียไม่ได้เชิญเขาเข้าเรือน
ทั้งสองยืนอยู่ในลานเรือน พื้นเต็มไปด้วยเศษซาก แม้แต่พื้นที่วางเท้าก็ไม่มี
