ครั้งนี้ไม่ได้เลือกผ้าคลุมหน้า ครั้งนี้ต้องแทนตระกูลสวีไปร่วมงานเลี้ยง จึงต้องให้เกียรติตระกูลว่านอย่างเต็มที่
ทั้งสองคนเดินออกจากตระกูลสวีไปด้วยกัน ดึงดูดให้เหล่าบ่าวไพร่หยุดดู สาวน้อยหน้าตางดงามราวกับเทพธิดา อยู่ในความคิดของบ่าวไพร่ทุกคนราวกับนางฟ้า
เมื่อขึ้นรถม้าที่เตรียมไว้แล้ว พื้นที่ภายในรถม้ากว้างขวางมาก พวกเขานั่งประจันหน้ากัน ไม่มีใครพูดอะไร
“เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับตระกูลว่านบ้าง?” หลิวอู๋เสียทำลายความเงียบ ร้อยอสูรไม่ใช่สิ่งที่จะดูผิวเผินได้ง่ายนัก
“เมื่อร้อยปีก่อน บรรพบุรุษตระกูลสวีจากคนขอทาน อยู่ดี ๆ ก็รุ่งเรืองขึ้นมาในชั่วข้ามคืน เขาได้ทักษะอสูรสยบลึกลับ อาศัยความสามารถฝึกอสูรอันแข็งแกร่งของเขาสร้างแท่นประลองสัตว์ สร้างรายได้ให้กับนักสู้ แม้แต่ยอดฝีมือในเมืองหลวงก็มาชมกัน ผู้นำตระกูลว่านในปัจจุบันคือ ว่านหรงเจ๋อ เป็นนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ในยุคนี้ สัตว์อสูรระดับสี่ดาวถูกเขาฝึกฝนจนโด่งดังในราชวงศ์ต้าเยี่ยน” สวีหลิงเสวี่ยเล่าอย่างช้า ๆ นางรู้ข้อมูลของตระกูลต่าง ๆ ในเมืองชางหลันเป็นอย่างดี
