บทที่ 9 ความสามารถที่โดดเด่นเริ่มปรากฏ
หลังจากหลี่ลี่รับประทานอาหารเช้าเสร็จ ก็อ่าน ‘คัมภีร์สู่วิถีโอสถ’ สักพัก จนถึงเวลาเจ็ดโมงเช้า ซึ่งเป็นเวลาเรียนครั้งแรก
เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ที่เหอวั่นสอน ศิษย์ทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้ว เขาเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง
ลูกศิษย์ทั้งสามกลุ่มต่างพูดคุยหัวเราะกันรออาจารย์เหอมา มีเพียงหลี่ลี่คนเดียวที่โดดเดี่ยว ไม่มีใครสนใจ
เมื่อเหอวั่นเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ ห้องโถงใหญ่ที่เคยอึกทึกครึกโครมก็เงียบสงบในพริบตา
เหอวั่นเงยหน้านับจำนวนคน และมองไปที่หลี่ลี่เป็นพิเศษ จากนั้นจึงเริ่มสอน
เขากล่าวนำ “พวกเจ้าลูกศิษย์ทั้งหลาย ข้าจะแบ่งพวกเจ้าออกเป็นสามกลุ่มเพื่อทำงาน นี่เป็นกฎเก่าแก่ของสำนัก ข้าก็แก้ไขไม่ได้ แต่ตอนนี้เป็นต้นไป สถานะเดิมของพวกเจ้าจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป”
“ก่อนหน้านี้พวกเจ้าพึ่งพาพ่อแม่ได้ แต่หลังจากนี้ในการบำเพ็ญเพียร พวกเจ้าต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น ข้าปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน หวังว่าพวกเจ้าจะตั้งใจ ขยันหมั่นเพียร บำเพ็ญเพียรอย่างจริงจัง เพื่อให้สำเร็จโดยเร็ว และเลื่อนขั้นจากมือข้าก่อน”
เหอวั่นพูดถึงชื่อผู้แข็งแกร่งของสำนักหมิงเยว่ เล่าถึงความสำเร็จของพวกเขา เพื่อกระตุ้นให้ทุกคนเป็นผู้แข็งแกร่งแบบนั้นด้วย
วาจาของเขาดึงความสนใจได้ดี ทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นเต้น คนหนุ่มสาวเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและจินตนาการ พวกเขาต่างอยากโด่งดังในอนาคต กลายเป็นผู้แข็
