ม
ทว่าแพ้ก็คือแพ้ ได้แต่ถลึงตามองเขากวาดเงินก้อนโตจากโต๊ะพนัน เข้าไปในอ้อมแขน
ลมเหนือนอกหน้าต่างหนาวยะเยือก มีคนร้องตะโกนขายเกี๊ยวน้ำ ร้อน ๆ เป็นระยะ
เซียวติ้งเฟยพอได้ยินก็รู้สึกท้องหิวขึ้นมา ยื่นศีรษะออกไปนอกหน้าต่างนึกจะร้องเรียกคนขายเกี๊ยวน้ำให้ส่งมาหลาย ๆ ชาม ทว่าขณะกำลังจะอ้าปาก สายตาก็เคลื่อนไปโดยไม่ได้ตั้งใจ พลันชะงักครู่หนึ่ง
เขามองเห็นใต้เท้าจางกรมอาญาผู้นั้น
วันที่หนาวเหน็บเช่นนี้ อีกฝั่ายกลับสวมชุดสามัญ เดินประสานมือไปบนถนน
เหล่าขอทานเท้าเปล่าถือชามแตกร้องวิงวอนตรงหน้า เขาหยุดมอง เด็ก ๆ เหล่านั้นแวบหนึ่งก็หยิบเศษก้อนเงินสองก้อนกับเหรียญทองแดง กำหนึ่งจากแขนเสื้อวางในชาม
จากนั้นก็ยกมือชี้ทาง เหมือนกำลังพูดอะไรบางอย่าง
ขอทานน้อยพากันแสดงสีหน้าตกตะลึง ค้อมกายให้แล้ววิ่งไปตามทางที่เขาชี้
เซียวติ้งเฟยรู้ว่าเนื่องด้วยอยู่ในช่วงฟืนฟูหลังสงคราม ในเมืองมีผู้ลี้ภัยไม่น้อย วันอันหนาวเหน็บเช่นนี้องค์หญิงใหญ่เล่อหยางเสิ่นจื่ออีจึงมีพระบัญชาร่วมกับสำนักมหาบัณฑิตให้จัดตั้งเพิงแจกจ่ายข้าวต้ม ใช้คลัง ของแคว้นมาเยียวยาขณะเดียวกันก็จัดทำทะเบียนราษฎร์ใหม่ จัดหาที่นาทำกินให้ผู้อพยพ
หลังหารือกันรอบหนึ่ง ร่างระเบียบและรายละเอียดก็ผ่านการลง ความเห็น
บัดนี้ทางตะวันออกของเมืองหลวงจัดตั้งเพิงแจกจ่ายข้าวต้ม ศาลา ว่าการก็จัดทำทะเบียนราษฎร์ออกหนังสือเดินทางใหม่ให้พวกเขาได้มีพื้นที่อาศัย
เพียงแต่ใต้เท
