ใต้ อย่างกับสวรรค์ถูกเจาะทะลวงเป็นรูโหว่!
เซี่ยเวยคนเดียวไม่พอ ยังเพิ่มเยี่ยนหลินเข้าไปด้วย!
มาตอนนี้ แม้แต่องค์หญิงใหญ่ก็เลอะเลือนไปอีกคน!
ในที่สุดก็มีคนเป็นลมตาเหลือกคอพับ รอบข้างพลันปันปั่วน
เซียวติ้งเฟย ฟางเมี่ยว และคนอื่นในมุมเล็กๆ ต่างมองเจียงเสวี่ยหนิง ด้วยสายตานับถือระคนอิจฉา ทั้งยังมีแววกระหายใคร่รู้ คล้ายคาดหวังถึง สิ่งที่จะเกิดตามมา
หลี่ว์เสี่ยนกลับใจหายวาบสายตาของเขามองเซี่ยเวย เจียงเสวี่ยหนิงและเสิ่นจื่ออีสลับกันไปมา นึกอยากก่นด่าผรุสวาท
เยี่ยมยอด ดูท่าว่าคงได้แต่รอกันอยู่ตรงนี้!
ถึงว่าสิเซี่ยจวีอันจะเสียสติขนาดนี้ได้อย่างไรถึงกับวางท่ามิอาจอยู่ ร่วมฟั้ากับเสิ่นจื่ออี จะเอากันให้ตายไปข้าง!!
การกระทำเมื่อครู่ของเยี่ยนหลินเกินความคาดหมายเซี่ยเวยแท้ ๆ แต่เขากลับไม่พยายามหยุดยั้ง และก็พิสูจน์ชัดแล้วว่าการกระทำนี้สุดท้าย สมดั่งใจ!
เซี่ยจวีอันรอคอยเวลานี้อยู่ เวลาที่ผู้คนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก!
หากต้องการให้เจียงเสวี่ยหนิงเลือกถูกใจทั้งเขาและเสิ่นจื่ออี ยังจะ เหลือตัวเลือกสักกี่ทางเล่า
หลี่ว์เสี่ยนถึงกับสงสัยว่าตนเองจะเห็นผลลัพธ์ได้แล้ว
เพียงแต่ในใจตอนนี้ยังคงนึกกังขา…
เซี่ยจวีอันจะชนะและสมหวังจริงน่ะหรือ
เจียงเสวี่ยหนิงไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าไฉนจู่ ๆ ทุกอย่างถึงเปลี่ยนกลาย มาเป็นเช่นนี้
เป็นนางเองที่เลอะเลือน หรือคนเลอะเลือนคือพวกเขากันแน่
ขณะถือตราหยกแผ่นดิน นางก็รู้สึกเป็นครั้
