ที่ผู้อยู่เหนือกว่าเจียดมาให้!
ผู้คนใต้หล้าล้วนไม่รู้จักพอ
เพราะฉะนั้นวันนี้เซี่ยเวยจึงได้มายืนตรงนี้
คนที่ไม่รู้ความจริงในอดีตต่างหวาดหวั่นอยู่ไม่สุข
ส่วนคนที่รู้ความจริงตอนนั้นหน้าซีดเผือดในพริบตา!
ในสายตาพวกเขา เซี่ยเวยซึ่งกำลังยืนอยู่หน้าตำหนักไท่จี๋ขณะนี้หาใช่คนที่มีชีวิตอยู่ไม่ แต่เป็นวิญญาณซึ่งฟืนคืนชีพขึ้นมาจากหลุมศพ และกำลังใช้สายตาแห่งความเคียดแค้นจ้องเขม็งมา!
“ไม่ จะเป็นไปได้อย่างไรกัน…”
ติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนซึ่งก่อนหน้านี้ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับ กบฏนิกายสวรรค์จนเดินเหินไม่สะดวก ยามนี้ได้แต่จ้องมองเซี่ยเวยราวกับเห็นสัตว์ประหลาดก็ไม่ปาน ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาร้องตะโกนลั่น ไม่รู้ว่าจุดประสงค์เพื่อบอกตนเอง หรือบอกคนอื่นกันแน่
“ไม่! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ไม่เหมือนเลย ไม่เหมือนเลยสักนิด…”
รูม่านตาของเสิ่นหลางก็พลันหดเล็ก ทั้งที่ยามนี้กำลังเฝั้ารอ แต่กลับ ได้ประสบทัพซินโจวของเซี่ยเวยและเยี่ยนหลินก็นับว่าเกินกว่าความคาดหมายไปมากโขแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่านซิวจื่อเพิ่งจะกล่าว ไม่ต่างอะไรจากสายฟั้าฟาด!
เซี่ยจวีอัน เซียวติ้งเฟย…
แม้ว่าเขาจะคาดถึงสถานการณ์ความวุ่นวายวันนี้ไว้แล้ว ทั้งยังคิดว่าตนเองจะควบคุมสติได้ทว่าสติกลับแตกกระเจิงจากข่าวร้ายที่เพิ่งได้ยินกะทันหัน จากนั้นก็รู้สึกคล้ายใจทั้งดวงหล่นวูบลงหุบเหวลึกจนหนาว ยะเยือก!
เพราะหลังจากได้ยินคำพูดข
