ยไม่ลังเล ใบมีดแฉลบลงตามใบกระบี่อึดใจเดียวก็ตัดสามนิ้วของฝั่าย ตรงข้าม มืออีกข้างยังมีเลือดหลั่งริน แต่เขากลับใช้มันค้ำยันแท่นลงทัณฑ์ ข้างหลังแล้วอาศัยแรงเหวี่ยงหลบคมกระบี่ที่พุ่งเข้าใส่จากอีกด้าน!
แต่พอยันมือก็ทำให้ความเจ็บปวดจากบาดแผลทวีความรุนแรง
เขาขมวดคิ้วแทบเป็นเส้นตรง มองเจียงเสวี่ยหนิงที่ทรุดอยู่กับพื้น อีกฟาก ไม่ได้ส่งเสียงเอ่ยเตือน เพียงเหลือบมองด้วยสายตาชวนตระหนก!
ยามว่านซิวจื่อเจออันตราย ปฏิกิริยาแรกคือปกปั้องตัวเอง เขาจึง เรียกนักพรตน้อยถือกระบี่ให้มารวมตัวรอบกาย ปฏิกิริยาถัดมาคือการสั่งให้คนไปคุมตัวเซี่ยเวย เพราะกองทัพที่โจมตีเข้ามาต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเซี่ยเวยแน่นอน หากจับอีกฝั่ายไว้อาจพลิกสถานการณ์ได้ ความปลอดภัยและอันตรายของว่านซิวจื่อในยามนี้จึงขึ้นอยู่กับเซี่ยเวยทั้งหมด เมื่อควบคุมเซี่ยเวยผู้อยู่เบื้องหลังที่แท้จริงจะทำให้เขามีโอกาสรอดชีวิตด้วยเหตุนี้ นักพรตน้อยกลุ่มนั้นจึงจับกระบี่เปลี่ยนทิศพุ่งเข้าไปหาเซี่ยเวย
แต่ถ้าทำเช่นนี้ จะไม่มีคนเฝั้าจับตาดูเจียงเสวี่ยหนิง
นางยังคงนั่งนิ่งอยู่บนพื้น ประสานสายตากับเซี่ยเวยที่เหลือบมองมา ทั้งสองไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทุกอย่างก็ชัดเจน…
บทที่ 233 ไม่เป็นภาระของกันและกัน (2)เซี่ยจวีอันตั้งใจให้นางหลบหนีช่วงชุลมุน ทำตามสัญญาที่เคยตกลงกันครั้งก่อน
ทุกคนแทบจะยืนอยู่เบื้องหน้าของนาง
ส่วนนางอยู่ด้านหลังพวกเขา
ฟันของเจียงเสวี่ยหนิงกำ
