วาดมองผู้คนเจือความอำมหิตโดยเฉพาะเมื่อเห็นเซี่ยเวยและเจียงเสวี่ยหนิงผู้อยู่ข้าง ๆ กัน สายตาเขาหยุดลงชั่วขณะ ครั้นเห็น ว่านซิวจื่อถึงถาม “ได้ยินว่าครั้งนี้ตู้จวินเซียนเซิงที่มีชื่อเสียงทัดเทียม กงอี๋เซียนเซิงของนิกายเราก็มาเหมือนกัน ข้าน้อยอยู่ในนิกายมานาน แต่ เคยได้ยินเพียงนามยิ่งใหญ่ ไม่มีโอกาสได้พบหน้า ไม่ทราบท่านเจ้านิกายจะกรุณาแนะนำให้ข้าน้อยได้หรือไม่”
ว่านซิวจื่อเหลือบมองทางด้านหลังพร้อมชี้ไป“เป็นท่านผู้นี้เอง”
หลู่ไท่หันมองตาม แลเซี่ยเวยอีกครั้ง
ทันใดนั้นจิตสังหารก็ฉายชัดในแววตาเคลื่อนไหวรวดเร็วจนนักพรตน้อยข้างกายว่านซิวจื่อไม่ทันตอบสนอง กระชากดาบที่ห้อยเอวของสาวก ข้างกาย กดปลายเย็นเยียบหาลำคอของเซี่ยเวยโดยตรง!
เจียงเสวี่ยหนิงยืนอยู่ข้างหลังเซี่ยเวย ตกใจจนแทบหลุดร้อง
ทุกคนอุทานอย่างตื่นตระหนก “หัวหน้าสาขาหลู่ ท่านทำอะไร”
ว่านซิวจื่อเพียงมองแต่ไม่ได้ปริปาก
เซี่ยเวยกะแล้วว่าอีกฝั่ายต้องโจมตี แต่ก็ไม่คาดว่าเจ้าตัวจะไม่ยอม เสียเวลากล่าวคำสักประโยค ใจเขาจึงสะท้านเล็กน้อย ดูเหมือนว่านซิวจื่อ จะใจร้อนกว่าที่คิด แต่ไม่รู้ว่าเยี่ยนหลินและคนอื่น ๆ จะมาถึงเมื่อไหร่
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลู่ไท่ก็คือคนที่เซี่ยเวยและเจียงเสวี่ยหนิงกล่าวถึงตั้งแต่ตอนปรึกษาแผนการในวันนั้นว่าเป็นหัวหน้าสาขาพรรคพวกเก่าของ กงอี๋เฉิง
ลือกันว่ากงอี๋เฉิงเคยช่วยชีวิตเอาไว้ ดังนั้นเขาจึงจงรักภักดีอย่างยิ่ง
เซี่ยเวยค่
