กับไปถูกใจนาง แน่นอนว่าต้องดีกว่าเจ้านัก”
สตรีนางนั้นขบริมฝีปาก แต่พอมองเจียงเสวี่ยหนิงก็มีท่าทีไม่ยอมรับ ถึงกับบังเกิดความริษยาแรงกล้ากว่าเดิมหลายส่วน
กระทั่งคนที่อยู่รอบ ๆ ยังเริ่มส่งเสียงเอะอะ
สายตารอบด้านคล้ายจับจ้องมายังร่างของเจียงเสวี่ยหนิงบ้างประหลาดใจ บ้างสงสัย บ้างคิดไม่ถึง
เจียงเสวี่ยหนิงเองก็รู้สึกไม่ค่อยดี ทว่าใช่จะไม่เคยเห็นโลกมาก่อน แม้ ถูกฉากเล็ก ๆ นี้ทำให้ตกใจ แต่ก็รู้สึกได้ว่าสายตาที่พวกนั้นมองนางไม่เหมือนก่อน ประหนึ่งกำลังประเมินคนประเภทที่ตัวไม่เคยเห็น
พอตั้งใจฟัง ก็ได้ยินคนกระซิบกระซาบ
“ในที่สุดตู้จวินเซียนเซิงก็หาคนมาบำเพ็ญร่วมได้แล้ว”
“สตรีผู้นี้ช่างสามารถนัก”พวกเขาล้วนพูดถึง ‘ตู้จวิน’ …
เจียงเสวี่ยหนิงพอจะจำชื่อนี้ได้ ตอนศึกทงโจวจางเจอก็ใช้ชื่อของ ‘ตู้จวินซานเหริน’ ลอบเข้านิกายสวรรค์! แต่วันนี้ว่านซิวจื่อกลับบอกว่า ตู้จวินถูกตาต้องใจนางหรือ
ความคิดพลิกผัน สีหน้าย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะแปรเปลี่ยน
ว่านซิวจื่อมองเห็นสิ่งนี้
เขาพลันนึกอะไรได้ นัยน์ตาฝั้าฟางกลอกช้าๆ “หรือเจ้ายังไม่ทราบฐานะของตู้จวิน”เจียงเสวี่ยหนิงใจเต้น
หากไม่มีประโยคนี้ของว่านซิวจื่อ นางคงไม่เข้าใจ
แต่เมื่อเพิ่มประโยคนี้เข้ามา ในหัวก็เหมือนมีประกายสายฟั้าแลบ ขึ้นมาแปลบหนึ่งจนร่างแทบสั่นสะท้าน คำตอบที่คงไม่มีใครกล้าเชื่อปรากฏในใจ…
เซี่ยจวีอัน!
ว่านซิวจื่อพินิจด้วยท่าทีสนใจ ฉุดดึงสตรีสาวนางนั้นขึ้นม
