หากต้องพูดก็จะมี เตาฉินกับเจี้ยนซูคอยเป็นคนกลางส่งต่อ ออกท่าทีไม่คิดยุ่งเกี่ยวกับอีกฝั่ายชัดเจน
วันที่หนึ่งเดือนเก้า พวกนางเข้าสู่เขตเมืองไท่อาน มณฑลซานตงทุกคนหารือแล้วตัดสินใจเข้าเมืองหยุดพักเพื่อพักผ่อนฟืนฟูสภาพร่างกายสักเล็กน้อย
ยามรถม้าผ่านประตูเมืองต้องจอดรับการตรวจ เจียงเสวี่ยหนิงที่อยู่ในรถคล้ายจะได้ยินเสียงอ้อนวอนจากด้านนอก
นางเลิกม่านมอง
ข้างกำแพงเมืองมีชาวบ้านชายหญิงรวมตัวกันเป็นกลุ่ม ต่างล้อม หลวงจีนผู้แบกหีบบนหลังพร่ำซักถามไม่หยุด ชุดสมณะที่หลวงจีนสวมถูกดึงขาดจากการถูกผลักไปมา เขากำลังอธิบายบางสิ่งวิงวอนบางอย่าง แต่กระนั้นยิ่งเปล่งวาจาก็คล้ายยิ่งปลุกเร้าความเดือดดาลของผู้คนโดยรอบท้ายที่สุดสตรีซึ่งลากเด็กมาด้วยก็ถ่มน้ำลายรดหน้าเขา อึดใจถัดมาชายร่างสูงใหญ่ด้านข้างก็เข้าชกหน้าหลวงจีน
สถานการณ์เมื่อปะทุก็เกินควบคุมทันที
สีหน้าของผู้คนที่รวมตัวกันคล้ายแฝงความหวาดกลัวทั้งยังปนโทสะ พอหนึ่งคนลงมือก็มีคนเอาด้วย หมัดและเท้าระดมเข้าใส่ร่างของหลวงจีน รูปนั้น
ความวุ่นวายมิใช่เล็ก ๆ
เจียงเสวี่ยหนิงมองแล้วขมวดคิ้วทางเข้าเมืองมีเจ้าหน้าที่เฝั้ายามอยู่แล้ว ครั้นเห็นการทะเลาะวิวาทจึงไปยังฝังดังกล่าว ตะโกนดุด่าเข้าไปขวาง
เซี่ยเวยนั่งอยู่ในรถด้านหน้าจึงเห็นชัดกว่าหน่อย
เจ้าพนักงานรายหนึ่งกำลังตรวจสอบให้พวกตนเข้าเมือง
เซี่ยเวยถามด้วยท่าทีสบาย ๆ “ฝังนั้นเกิดเรื่องใดขึ้นหรือ”
เจ้าพนักงานต
