รู้สึกเหมือนกำลังประจันหน้าอันตรายที่แฝงอยู่รอบทิศ ริมฝีปากบางของเขาเม้มแน่นดวงตาทั้งสองมองลอดรอยแยก แคบ ๆ ของม่านรถออกไปด้านนอกโดยไม่ปริปาก
เจียงเสวี่ยหนิงมองตาม
ต้องเพ่งเนิ่นนานถึงจะเห็น เบื้องหน้าคือทางแยกของถนนหลวง รถที่พวกนางอยู่ยังคงมุ่งขึ้นเหนือ ทว่ารถม้าที่เซี่ยเวยโดยสารแต่เดิมกลับเลี้ยวสู่ทิศตะวันตกอย่างไร้เสียง ผ่านทางแยกไปอีกเส้นทาง ค่อย ๆ เลือนหาย กลางเงาต้นไม้ที่ซ้อนทับกัน!เจียงเสวี่ยหนิงแม้ไม่นับว่าฉลาดล้ำเหนือคนทว่าเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้แล้วจะยังไม่เข้าใจสิ่งใดอีก…
มีคนจับตามองพวกตนเข้าแล้ว
ชั่วขณะหนึ่งหัวใจนางเต้นดุจกระหน่ำกลอง
นางไม่กล้าขยับเขยื้อนด้วยกลัวว่าตนจะเผลอไม่ทันระวังจนทำให้ เซี่ยเวยเสียแผน ปล่อยให้เขาปิดปากและกดตนติดผ้าห่มขนสัตว์อ่อนนุ่มไม่กล้าหอบหายใจแรงเสียด้วยซ้ำ
