้เจ็ดแปดลี้นางก็หาว ชักอยากหลับจึงดึงผ้าห่มขนสัตว์ ผืนหนามาคลุมร่างเตรียมตัวนอน ผู้ใดจะคาดคิดว่าขณะกำลังจะขยับตัว ม่านรถพลันถูกเปิดกลางความมืด ลมระลอกหนึ่งพัดเข้ามา ตามด้วย เงาหนึ่งที่ลอบเข้ามาในรถ!
เจียงเสวี่ยหนิงตื่นตะลึงในบัดดล!
พึงทราบว่าเตาฉินเจี้ยนซูและยอดฝีมืออีกสิบกว่าชีวิตล้วนตามขนาบอยู่ทั้งสองฝัง แต่เมื่อครู่นางกลับไม่ได้ยินเสียงผิดปกติใดจากด้านนอก สักกระผีก กระทั่งว่ายามคนผู้นี้เข้ามารถม้าก็ยังมุ่งหน้าต่อ เช่นนั้นแล้วผู้ที่ เข้ามาจะต้องเป็นบุคคลน่าพรั่นพรึงเพียงใดกัน
อึดใจนั้นนางเครียดเกร็งไปทั้งสรรพางค์กายตั้งท่าจะกรีดร้อง
ทว่าความเคลื่อนไหวของผู้มาเยือนว่องไวหาใดเปรียบ เข้าประชิดใช้ มือปิดปากนางในคราเดียว
ฝั่ามือติดจะเย็น ๆ มั่นคงและเปียมกำลัง
ดวงหน้าอีกฝั่ายเองก็เข้ามาใกล้ ความร้อนจากลมหายใจบางส่วน รินรดใบหู เป็นผลให้นางขนลุกซู่ตลอดร่าง ยามนี้ถึงได้อาศัยเสี้ยวแสงอันสลัวยิ่งจากนอกม่านรถที่ถูกพัดขึ้นจนมองเห็นส่วนหนึ่งของโครงหน้า คุ้นเคย
ที่แท้ก็เป็นเซี่ยเวย?!
เจียงเสวี่ยหนิงกะพริบตาอึ้ง ๆ ไม่กล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้าอีก
ใช่แล้ว
เห็น ๆ กันอยู่ว่าด้านนอกมีคนตั้งมากมายหากมิใช่เซี่ยเวย แล้วผู้อื่น จะปราศจากความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อยได้อย่างไร
ทว่านี่มันสถานการณ์แบบใดกันแน่
นางสับสนอยู่บ้าง
ดวงหน้าหล่อเหลาของเซี่ยเวยแลพร่ามัวท่ามกลางความมืด ถึงกับ ดูคล้ายสัตว์ปั่าจำศีลชวนให้
