ค์หญิง กลับ หรือรับโลงศพองค์หญิงกลับ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจเพียง ชั่วขณะเดียวแล้วนะ”
แม้คาดเดาได้มาตั้งแต่แรก ทว่ายามเซี่ยเวยเอ่ยวาจาดังกล่าว เจียง เสวี่ยหนิงก็ยังคงใจสั่นสะท้าน บังเกิดความหวั่นวิตกยากจะสงบใจประหนึ่งถูกดึงสู่กลางกระแสน้ำเชี่ยวกราก…วิธีการใดเล่าจะรับตัวองค์หญิงกลับมาได้โดยมิใช่ได้รับโลงศพมาแทน
ความรู้สึกถาโถมล้นอก นางหลับตากำมือแน่น
เซี่ยเวยพลันหลุดขำ “กลัวหรือ”
เจียงเสวี่ยหนิงกัดฟันกรอด “ไม่มีทางเจ้าค่ะ!”
เซี่ยเวยจะเป็นผู้ชนะผู้ยิ่งใหญ่ตอนท้ายที่สุดมาตั้งแต่แรก บัดนี้ เยี่ยนหลินปีกกล้าแล้ว แม้ก่อการก่อนกำหนดก็ใช่จะไร้โอกาสชนะเสีย ที่ไหน!ยิ่งกว่านั้นนางจะเอาแต่เบิกตามององค์หญิงถูกสั่งไปตายได้เช่นไร
นางรับปากไว้แล้ว
จะประคองดินบ้านเกิดหนึ่งกอบมือนั้นไปต้อนรับหวนคืนมาตุภูมิ!
เพียงแต่…
เจียงเสวี่ยหนิงลืมตาช้า ๆ “ข้ารับปากองค์หญิงไว้แล้ว ย่อมไม่อาจ เสียสัจจะ ทว่าเซียนเซิงเล่าไตร่ตรองถี่ถ้วนแล้วแน่หรือเจ้าคะ”
รอยยิ้มเซี่ยเวยจางลง มองตอบพลางกล่าวเนิบช้า“ข้าเองก็ไม่ผิด คำพูดผู้ใดเช่นกัน”
