ย่างเข้าพลบค่ำ เว่ยเหลียงไม่ได้รั้งอยู่ในร้านเสียไปั๋นานนัก วางแผน แต่ว่ากลับถึงที่นาแล้วต้องปลูกสิ่งใดบ้าง ขณะออกมา รถม้าที่จ้างวานไว้ ก็ยังคอยอยู่
อย่างไรก็ดี ด้านนอกยามนี้กลับมีรถม้าเพิ่มมาอีกคัน
เขาเงยหน้า อึ้งไปเล็กน้อย
กล่าวไม่ได้ว่าเป็นรถม้าหรูหราเลิศล้ำ ทว่าไม้ที่ใช้สร้างตัวรถเป็นของ ชั้นเยี่ยมทั้งหมด งานลงสีประณีต เนื้อไม้แข็งแน่น สองฝังฝังบานหน้าต่างฉลุลายพร้อมติดม่านไว้ด้านในสารถีก็กำยำแข็งแรง
ยามอีกฝั่ายเหลือบตาแลคนรอบข้าง ส่วนลึกในดวงตาทอประกาย คมปลาบ กล้ามเนื้อแขนเป็นมัด ๆ มองผาดเดียวก็ทราบว่าคงมีวิทยายุทธ์ติดตัว
เว่ยเหลียงบังเกิดความใคร่รู้ พินิจพิจารณารถม้าคันนั้นเพิ่มอีกหน่อย
เวลาประจวบเหมาะ ใครบางคนลงมาจากรถพอดี
สวมกระโปรงจีบสีเหลืองขมิ้นลายร้อยผีเสื้อเคียงบุปผาปักดิ้นทอง วัยยังเยาว์นัก รูปลักษณ์หมดจดงดงาม ดวงหน้านิ่งสงบ แต่คล้ายประสบเรื่องใดมาคิ้วจึงขมวดน้อย ๆ ครั้นกวาดตามองค่อยเห็นเว่ยเหลียงเข้า เช่นกัน
เว่ยเหลียงไม่รู้จักอีกฝั่าย
อีกฝั่ายก็ไม่รู้จักเว่ยเหลียง
ทั้งสองมองกันแวบหนึ่ง มิได้ทักทาย เพียงคาดเดาความสัมพันธ์ของ อีกฝั่ายกับเจ้าของร้านเสียไปั๋ ต่างฝั่ายต่างผงกศีรษะให้กัน จากนั้นคนหนึ่ง ถึงขึ้นรถม้า ส่วนอีกคนก้าวเข้าสู่เรือนพักตากอากาศ
กระทั่งรถม้าวนออกจากตรอกอูอีไปถึงถนนใหญ่ด้านนอกและได้ยินเสียงคุยจอแจเซ็งแซ่ในตลาดอีกหน สมองเว่ยเหลียงถึงสว่างวาบ จู่ ๆ ก็
