่าคนผู้นี้ลอบวางหมากอุบายไว้เช่นไรบ้าง
ถูกเมินเฉย ถูกทิ้งขว้าง ออกห่างศูนย์กลางอำนาจ ถึงกับหันเข้าสู่ ทางธรรมใฝั่หาการบรรลุเซียนที่ภูเขาอู่ไถ[2]และอารามซานชิง…——————–1. คลองต้าอวิ้น เป็นคลองขุดฝีมือมนุษย์ที่ขุดสมัยราชวงศ์สุย เชื่อมภูมิภาคตอนเหนือกับใต้ผ่านการเชื่อมแม่น้ำห้าสาย ไหลผ่านหกมณฑล2. ภูเขาอู่ไถหรือภูเขาง้อไบ๊ เป็นหนึ่งในสี่ขุนเขาใหญ่ที่เป็นรากฐานของพุทธศาสนาในจีน
บทที่ 184 ผงห้าศิลา (2)ถ้อยคำเหล่านี้นางล้วนไม่ปักใจเชื่อ!
เจียงเสวี่ยหนิงกอดอกครุ่นคิด บังเกิดอารมณ์ว้าวุ่นขึ้นบ้าง ขมวดคิ้ว เอ่ยว่า “ฮ่องเต้จะเสด็จประพาสใต้ปีหน้า ย่อมเกิดโอกาสทางการค้าบริเวณเจียงหนานไม่น้อย หลี่ว์จ้าวอิ่นไม่ขยับตัวหากไร้ผลกำไร การมาเยือนด้วย ตัวเองก็พออธิบายได้ อีกอย่างที่แล้วมาไม่เคยมีความเคลื่อนไหวใด คง ไม่ต้องกังวลเกินไปนักหรอก”
โหยวฟางอิ๋นกลับขบริมฝีปาก
เจียงเสวี่ยหนิงเหลือบเห็น รับรู้ได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติจึงถาม “มีเรื่อง ผิดวิสัยหรือ”โหยวฟางอิ๋นทบทวนเหตุการณ์บนเรือสำราญเมื่อครู่ เอ่ยทีละคำทีละประโยค “ที่แล้วมายามพวกข้าพบหลี่ว์เสี่ยน อย่างมากก็เพียงทักทายทว่าพบบนแม่น้ำฉินหวายครานี้ เขาถามข้าเรื่องความเป็นไปช่วงนี้ของคุณหนู ด้วยเจ้าค่ะ”
ปลายนิ้วเจียงเสวี่ยหนิงสั่นระริก
หากเป็นดังว่า…
ก็ไม่ธรรมดามากจริง ๆ
*****
ราตรีโรยตัวเชื่องช้า เรือประมงบนแม่น้ำฉินหวายถูกเก็บกลับไปหมด แทนที่ด้วยเรือสำราญ
