อีก
ผู้ที่อยู่รับรองเขาในเรือนพักตากอากาศคือสตรีดวงหน้าหมดจดอีกคน นางส่งมอบจดหมายหนึ่งฉบับกับโฉนดที่ดินและสมุดบัญชีสองสามเล่มให้ ด้วยตนเอง แล้วพาเขาไปตรวจดู ‘ที่ดินเปล่า’ ที่กล่าวถึงให้เห็นกับตา
นับแต่นั้น เว่ยเหลียงก็ขึ้นเรือโจร เข้าสู่รังโจร
เพียงแต่…
ทำผลงานตั้งมาก ได้รับเงินก็ไม่น้อย ผลเก็บเกี่ยวข้าวเปลือกของปีนี้ น่ายินดีอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เขาไม่รู้เลยว่าตนทำงานให้ผู้ใดอยู่กันแน่จิตใจไม่อาจสงบได้แท้ ๆ เชียว
โดยเฉพาะระยะนี้…
รถม้าถึงเขตจินหลิงแล้ว
ผู้คนสัญจรไม่ขาดสาย จอแจอึกทึก แม้ดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟั้าอยู่ต่อหน้าก็ยังมีเสียงโน้มน้าวชวนซื้อของดังทั่วบริเวณ ถึงขนาดมีบางคนเพิ่งออกมาตั้งแผงเอาปั่านนี้ด้วยซ้ำ
โคมประทีปลอยแน่นขนัดริมฝังแม่น้ำ“หยุด…”
สารถีนอกรถม้าดึงบังเหียนจอดถามทาง
“พี่ชาย ถามหน่อยสิ ตรอกอูอีไปอย่างไรหรือ”
คนผ่านทางบอกทางสารถี
จุดที่จอดคงอยู่ในละแวกร้านชา ได้ยินเสียงคนพูดคุยถกเถียงแว่วมาจากชั้นสอง
เว่ยเหลียงตั้งสมาธิฟังอยู่ครู่หนึ่งก็ขมวดคิ้ว
“ถ้าให้ข้าพูดนะ ระหว่างนักพรตว่านซิวจื่อกับสมณะหยวนจีอย่างไรเสีย ก็ต้องมีปะทะกันสักหน นิกายสวรรค์ผลักดันลัทธิเต๋า ส่วนวัดไปั๋หม่าเลื่อมใสหลักพุทธศาสนา แค่ทะเลาะกันก็ลากยาวมาหลายเดือน ตั้งท่าจะ สู้กันเห็น ๆ เลยไม่ใช่หรือ! ข้าว่าถ้าจะให้ดีก็ควรห่อข้าวห่อของเถอะสองสามวันนี้อยู่ให้ห่างจากเจียงหนานหน่อย มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที
