่รู้ว่าจะวิวาทกันวันใด”
“สมณะหยวนจีต้องเยี่ยมยอดกว่าแน่นอนอยู่แล้ว!”
“นั่นน่ะสิ ฝั่าบาทเชื่อพระทัยเขาปานนั้น สองปีมานี้ได้ยินว่ากระทั่ง กับรองราชครูเซี่ยก็ยังห่างเหิน หากคำนวณดูแล้ว รองราชครูเซี่ยต่างหากเป็นพระอาจารย์ตัวจริงของฮ่องเต้ สมณะที่เข้ามาแทรกกลางอย่างเขาทั้งไร้คุณูปการต่อแผ่นดินและไร้ผลงานต่อประชาชน ไฉนยังได้รับแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาราชการแผ่นดินอีกเล่า”
“อูย เรื่องแบบนี้พูดซี้ซั้วได้ที่ไหนกัน…”
“โธ่เอ๊ย ซับซ้อนซ่อนเงื่อนจริงเชียว!”
“ยังดีที่สองปีนี้ต๋าต๋าสงบลงพอควร ไม่ได้ก่อปัญหาเพิ่มให้ต้าเฉียน ไม่อย่างนั้นช่วงที่ศึกภายนอกภายในพร้อมปะทุทุกเมื่อแบบนี้ก็พร้อมขยี้ ประชาชนเดินดินอย่างเราให้ตายได้แล้วจริงๆ!”
“ตามความเห็นข้านะ ให้นิกายสวรรค์ยิ่งใหญ่นี่ละดี! สิ่งใดเล่าเรียกว่าแดนในอุดมคติ ก็ที่นิกายสวรรค์ทำนั่นอย่างไร! บางครอบครัวในหมู่บ้านเราหลังไม่มีที่เพาะปลูกก็ไปเป็นโจรขโมย แต่เป็นไม่สำเร็จจึงเข้าร่วมกับ นิกายสวรรค์ ไม่ใช่เพราะถูกขุนนางสุนัขกับพ่อค้าหน้าเลือดกดดันทั้งนั้นหรือไรเล่า”
“ยังดีที่เจียงหนานของเราเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ ได้รับผลกระทบ ไม่มาก…”
“ไม่ใช่ประกาศว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาเยือนทางใต้ปีหน้าหรือ”
“มีหรือจะไม่ใช่ เจ้าว่าครึ่งเดือนมานี้พ่อค้าใหญ่มาจินหลิงของเรา จากไหนเยอะแยะเล่า ไปที่ใดล้วนมีแต่รถม้าหรูหรา ทั้งหมดก็เพื่อการนี้!เสด็จเยือนใต้คราหนึ่งผลาญทั้งเงินและกำลั
