บทที่ 7 โดดเดี่ยว
คืนนี้หลี่ลี่นอนหลับสบายเป็นพิเศษ เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้น หลังตื่นขึ้นมาแล้ว เขาเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาหมัดเก้าทลายตามปกติ
ทว่าการฝึกฝนนี้กลับแตกต่างจากเมื่อวาน เพราะในยามนี้ร่างกายของเขามีปราณยุทธ์อยู่จำนวนมาก เขาจึงลองนำปราณยุทธ์ไปใช้ตามตำราหมัดเก้าทลายผสานกับวิชาหมัดมวย ปรากฏว่าหมัดของหลี่ลี่ที่มีปราณยุทธ์เพิ่มเข้าไปยิ่งทรงพลังขึ้นมาก
หมัดเก้าทลายมีทั้งหมด 36 ท่า หลี่ลี่ใช้พลังปราณออกไปสองท่าแล้ว เมื่อถึงท่าที่สาม เขารู้สึกว่าเส้นลมปราณและกระดูกทุกส่วนเจ็บปวดจนทนไม่ไหว เขาจึงตัดสินใจไม่ออกหมัดท่าที่สาม
การฝึกฝนท่าหมัดเพื่อให้ปราณยุทธ์ในร่างกายไหลเวียนและออกหมัดที่มีปราณยุทธ์เรียกว่าหมัดปราณยุทธ์แรก โดยทั่วไป แม้แต่ผู้ที่ฝึกฝนวิชายุทธ์จนมีปราณยุทธ์ในร่างกายแล้ว ก็ยังต้องฝึกฝนซ้ำ ๆ หลายวัน เพื่อเปิดเส้นลมปราณทั่วร่างกาย จึงจะสามารถใช้ปราณยุทธ์กับหมัดได้สำเร็จ
ทว่าหลี่ลี่กลับออกหมัดปราณยุทธ์แรกได้อย่างไม่มีอุปสรรค และยังฝึกท่าหมัดออกมาได้สองท่าอย่างง่ายดาย นี่ช่างเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริง ๆ เหมือนเส้นลมปราณทั่วร่างกายโล่งไปหมด
หลี่ลี่เคยอ่านตำราความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการฝึกฝน เขาจึงรู้ว่าการฝึกฝนวิชายุทธ์ของเขานั้นช่างน่าทึ่งเหลือเกิน เขาจึงคิดว่า ต่อไปนี้เขาจะต้องหาที่เงียบสงบเพื่อฝึกฝนหมัด ไม่ควรให้ผู้ใดเห็น เพราะหากผู้อื่นเห็นวิชายุทธ์ที่น่าทึ่งเช่นนี้ อาจทำให้เกิดควา
