หลักการบางอย่างของวิชาประเภทนี้จากตำราหลายเล่ม
ร่างกายของมนุษย์นั้นสามารถปรับตัวได้ ไม่ว่าจะเป็นวิชาที่แปลกประหลาดแค่ไหน ขอเพียงฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ร่างกายก็จะสามารถปรับตัวได้เอง
วิธีการปลดปล่อยปราณยุทธ์ก็เช่นกัน ค่อย ๆ ฝึกฝนไปทีละน้อยในแต่ละวัน ปล่อยให้ร่างกายค่อย ๆ ปรับตัว เมื่อเวลาผ่านไปนาน ร่างกายก็จะไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของการรวบรวมและปลดปล่อยพลังอีกต่อไป
เขาอ่านคำอธิบายและการวิเคราะห์ในตำราลับเหล่านี้ ทำให้เข้าใจได้แจ่มแจ้ง
ตำราวิหารแห่งราตรีมีพลังในการดูดซับปราณยุทธ์ หลี่ลี่จึงสามารถค่อย ๆ ส่งปราณยุทธ์เข้าไปได้ เพื่อให้ร่างกายค่อย ๆ ปรับตัว ไม่ควรปล่อยปราณยุทธ์ทั้งหมดออกไปในคราเดียว เพราะจะทำให้ปราณยุทธ์ภายในร่างกายเพิ่มขึ้นและลดลงอย่างฉับพลัน
หากแบ่งออกเป็นหลายครั้ง เส้นเลือด เส้นลมปราณและกระดูกก็จะค่อย ๆ ปรับตัว ไม่ทำให้ร่างกายรับไม่ไหว เขาคาดเดาว่าการฝึกฝนวิชาแปลกประหลาดเหล่านั้นก็น่าจะใช้วิธีการเช่นนี้เหมือนกัน
ส่วนปัญหาเรื่องการบาดเจ็บภายใน หลังจากที่หลี่ลี่ปล่อยปราณยุทธ์ออกไปจนหมด ก็รีบเติมเต็มกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาจึงไม่รู้สึกผิดปกติแต่อย่างใด พิสูจน์ได้ว่าไม่มีการบาดเจ็บภายใน หากเขารู้สึกเจ็บปวดตรงส่วนใดส่วนหนึ่ง แสดงว่าได้รับบาดเจ็บภายในแล้ว
หลี่ลี่เข้าใจสิ่งเหล่านี้อย่างถ่องแท้แล้ว ถึงแม้ว่าจะต้องเสียหินวิญญาณไปหนึ่งก้อนอย่างน่าเสียดาย แต่เขาก็รู้สึกว่ามันคุ้ม
