ย ใช่ว่าไม่เคยมีเจ้าทุกข์ฟั้องร้องมาก่อน แต่คดีล้วนถูกฝั่ามืออันยิ่งใหญ่ของตระกูลเซียวทาบปิด เจ้าทุกข์จำนวนมากต่างเงียบเสียงโดยไม่ทราบสาเหตุ ส่วนตระกูลเซียวไม่เคยได้รับความเสียหายอันใด
ทว่าช่วงเวลานี้เหตุการณ์และบุคคลเหล่านั้นกลับปรากฏออกมาอีกครั้งบางคนหยิบยกเรื่องเก่า ติดประกาศทั่วทุกหัวระแหงในเมืองหลวง บางคนตีกลองร้องทุกข์ฟั้องร้องถึงศาลาว่าการอยากให้เจ้าหน้าที่ผดุงความเป็นธรรม และมีบางคนขอให้เหล่าบัณฑิตร่วมลงรายชื่อถวายเรื่องขึ้นไปให้ฝั่าบาททรงทราบ…
แต่น่ากลัวยิ่งกว่าคือมีบางคนเปิดโปงเรื่องที่ตระกูลเซียวลอบทำจนกลายเป็นข่าวสะพัดในหมู่ชาวบ้านร้านตลาด หลายฝั่ายตกตะลึงจนต้องโจมตีทั้งทางวาจาและตัวอักษร!
“ตั้งแต่เบื้องบนจดเบื้องล่างมีคนรู้เรื่องเงินค่าเสบียงบรรเทาทุกข์ที่ก้านโจวไม่กี่คน เหตุใดจึงหลุดไปถึงคนนอกได้” เซียวหย่วนซึ่งเพิ่งได้รับรายงานจากผู้ใต้บังคับบัญชาจึงเต้นเป็นเจ้าเข้าใบหน้าถมึงทึง ตบโต๊ะจนแท่นวางพู่กันและจานฝนหมึกราคาแพงร่วงหล่น “หรือว่า หรือว่าจะเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องตอนนั้นที่ซ้ำเติม…”
คดียักยอกเงินค่าเสบียงบรรเทาทุกข์ที่ก้านโจวเกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน
เมื่อเรื่องนี้ถูกสอบสวน วงการขุนนางในก้านโจวก็ถูกกวาดล้างจนสิ้น มีคนถูกตัดศีรษะหลังฤดูใบไม้ร่วงหกสิบกว่าคน
อย่างไรก็ตาม น้อยคนนักจะรู้ว่าผู้ถูกตัดศีรษะเหล่านี้แม้มิใช่ผู้บริสุทธิ์ แต่ผู้บงการที่แท้จริง…ซึ่งก็คือตระกูลเซ
