ก…”
“ไม่ใช่แค่นี้นะ!”
“นางมีสัมพันธ์สวาทกับติ้งเฟยซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงผู้นั้นจริง ๆ ไม่เคยได้ยินหรือว่าซื่อจื่อเชื่อฟังคำสั่งนางทุกอย่าง แม้แต่ของพระราชทานของฝั่าบาทยังส่งไปที่จวนตระกูลเจียงเพื่อเอาใจสาวงาม”
“สองคนนี้มีสัมพันธ์สวาทกันได้อย่างไร”
“เรื่องนี้เจ้าคงไม่รู้กระมัง เรื่องที่ทงโจวปลายปีก่อน สหายของข้าเป็นทหารอยู่ทงโจว มองเห็นชัดเจนแจ่มแจ้ง คุณหนูรองจวนตระกูลเจียงอะไรนั่นขลุกอยู่กับกลุ่มนักโทษแหกคุกและบรรดาชายฉกรรจ์ โอ้โฮ ติ้งเฟยซื่อจื่อผู้นั้นเจ้าชู้เจ้าสำราญเช่นไรเจ้ายังไม่รู้อีกหรือ พอชม้ายชายตากันไป ๆ มา ๆ แล้วจะยังเรียกว่าไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันได้อีกหรือ อีกทั้งตอนนั้นใต้เท้าจางก็อยู่ด้วยนะ จิ๊ ๆ ร้ายกาจเสียเหลือเกิน…”“ผิดผีแท้ ๆ เชียว!”
…
บทที่ 160 แผนลูกโซ่ (2)พลันบังเกิดข่าวลือสารพัดอย่างตามตรอกซอกซอย เดิมทีเรื่องการปล้นคุกโดยกบฏนิกายสวรรค์ก็ถือเป็นเรื่องใหญ่ในเมืองหลวงอยู่แล้ว ยิ่งเมื่อสตรีผู้หนึ่งมาตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ด้วยก็ยิ่งสร้างความสงสัยใคร่รู้แก่ผู้คนนับไม่ถ้วน ต่างเล่าเติมเสริมแต่ง ลือกันเป็นตุเป็นตะ
เมิ่งซื่อบังเอิญได้ยินขณะออกไปข้างนอกโทสะพุ่งปราดแทบจะเป็นลมล้มพับ
นางเข้าใจได้ราง ๆ แล้วว่า ‘นี่เพียงเริ่มต้น’ ที่เจียงเสวี่ยหนิงเคยเอ่ยถึงเรื่องที่โรงเตี๊ยมสู่เซียงหมายความเช่นไร เมื่อกลับถึงจวนตระกูลเจียงก็หน้าตาถมึงทึง เชิญเจียงปั๋อโหยวมาหาเป็นอันดับแ
