จยิ่งนัก “ผู้ใดจะคาดคิดว่ากลับพลาดทำร้ายใต้เท้าจางจนบาดเจ็บมิหนำซ้ำยังเป็นอันตรายถึงชีวิต ข้าน้อยละอายใจนัก หวังว่าใต้เท้าจางจะให้อภัย!”
จางเจอยืนลำตัวเหยียดตรงอยู่ในตำแหน่งไม่ใกล้ไม่ไกล ดวงตาเย็นชาจนแทบไร้ความรู้สึกคู่นั้นจดจ้องเซียวติ้งเฟยซึ่งกำลังประสานมือค้อมกายต่ำคารวะตน จางเจอมีท่าทางราวกับยังไม่คลายข้อกังขา แต่ก็ไม่เอ่ยวาจา
บรรยากาศในตำหนักจินหลวนเงียบกริบ
ในเวลาเช่นนี้เซี่ยเวยกลับก้าวออกมาจากแถวกล่าวกับเสิ่นหลางว่า “เสียวเปั่าผู้นั้นเป็นคนในหมู่บ้านเดียวกันกับผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของกระหม่อม กระหม่อมทราบโดยบังเอิญว่าเขาอยู่ในนิกายสวรรค์ ดังนั้นจึงสั่งให้ปลอมตัวเป็นสายอยู่ภายใน ต่อมาเมื่อใต้เท้าจางปลอมแปลงสถานะปะปนเข้าไปในนิกายสวรรค์เพื่อดำเนินภารกิจเสี่ยงอันตราย เดิมทีกระหม่อมคิดจะให้เสียวเปั่าลอบประสานงาน นึกไม่ถึงว่ากลับพบติ้งเฟยซื่อจื่อจนก่อความเข้าใจผิดเสียได้ อยากโอ้อวดความเฉลียวฉลาดทว่าสุดท้ายผิดพลาดจนเกือบทำร้ายใต้เท้าจาง ขอฝั่าบาทโปรดพระราชทานอภัยโทษด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
จางเจอมองเขา สุดท้ายก็ไม่ได้กล่าวอะไร
ทุกคนต่างรู้ว่าเซี่ยเวยเป็นผู้คิดแผนการตั้งแต่แรก ฉะนั้นการที่เขาเตรียมการลับ ๆ จึงนับว่ามิใช่เรื่องแปลกประหลาด ปราศจากข้อกังขาใดๆ ทั้งสิ้น
เสิ่นหลางเองก็มีแผนการของตนเช่นกัน
พระองค์ทรงพระสรวล กระทำตนเป็นผู้ไกล่เกลี่ยเสียอีก “โชคดีที่ใต้เท้าจางเข้าถ้ำเสือด้วยควา
