เจียงเสวี่ยหนิงกลับห้องไปล้างหน้าล้างตาและเข้านอน
เดิมนึกว่าเมื่อตนทำเรื่องใหญ่ลงไปเช่นนี้ ตกกลางคืนคงฟุั้งซ่านนอนพลิกตัวไปมายากจะข่มตาหลับเป็นแน่ ผู้ใดจะคาดคิดว่านางดื่มสุราในงานเลี้ยงไปไม่น้อย แม้สุราฮวาเตียวจะไม่แรงเท่าใด แต่หากดื่มปริมาณมากก็ออกฤทธิ์พอสมควร ศีรษะนางเพิ่งสัมผัสหมอนและครุ่นคิดเรื่องของจางเจอได้ครู่เดียวก็ผล็อยหลับ
เพียงแต่หลับไม่สู้ดีนัก
นางฝันประหลาดตลอดคืนทว่าพอลืมตาตื่นยามเช้าตรู่ก็แทบลืมเลือนเสียสิ้น
ตราประทับหยกเขียวขนาดเล็กที่นางวางเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนยังคงอยู่บนโต๊ะ
ตอนซื้อมาตราประทับยังสะอาดสะอ้าน หากต้องการตัวอักษรอะไรต้องแกะสลักเอาเอง
พื้นที่ขนาดหนึ่งชุ่นกว่าเช่นนี้ไม่เสียเวลามากนัก แค่ต้องเปลืองหัวสมองขบคิดหน่อยว่าจะแกะสลักอะไร
เจียงเสวี่ยหนิงปรายตามองแวบหนึ่ง ยังไม่นึกจะแตะต้องมันชั่วคราว ผลักหน้าต่างมองออกไปข้างนอก “หิมะหยุดตกแล้วหรือนี่”
มิน่าล่ะตื่นเช้ามาจึงรู้สึกหนาว ๆ
นางบิดขี้เกียจก่อนจะหาวหวอดติดกันหลายครั้ง ไม่นานนักก็เห็นเสียวเปั่านอกหน้าต่าง เขาสวมชุดหนาเตอะเดินเข้ามาตามทางเชื่อม แล้วบอกนางว่า “คุณหนูรอง เมื่อสักครู่มีข่าวแจ้งมาว่าหลังจากหิมะหยุดตกช่วงครึ่งคืนหลัง ทางบนเขาที่ถล่มก็ถูกเก็บกวาดเกือบตลอดคืน ทำให้เช้านี้เปิดเส้นทางได้แล้วขอรับ อีกทั้งดูเหมือนเช้านี้จะมีแดดออกด้วย ทางติ้งกั๋วกงกับเซียนเซิงหารือกันแล้วจึงตัดสินใจว่าจะฉวยโอกาสเดิน
