กจะรบกวน ทำได้แค่รอหาโอกาสเหมาะ ๆ เพื่อสนทนากันอีกครา
นางจัดการสัมภาระของตนเอง
ผู้อื่นในอารามซั่งชิงก็เริ่มสาละวน ใครมีหน้าที่เตรียมรถม้าก็เตรียมไป ส่วนใครมีหน้าที่เก็บสัมภาระก็เก็บไป
ยามเที่ยงกินอาหารเล็กน้อยกันลวก ๆ ครั้นเสร็จสิ้นก็ถึงเวลาออกเดินทางพอดี
เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ภายในทงโจวต่างมากันพร้อมพรัก พวกเขายืนเรียงแถวรอส่งอยู่ที่ประตูบางคนกล่าวสรรเสริญเยินยอเซี่ยเวย ส่วนบางคนแสดงความยินดีต่อติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนที่ตามหาบุตรสายตรงซึ่งหายสาบสูญไปนานหลายปีกลับคืนมาได้เซียวหย่วนยืนต่อหน้าผู้คน เผยรอยยิ้มที่ดูฝืดฝืนอยู่บ้าง
เซี่ยเวยเหลือบมองโดยไม่เอ่ยวาจา เก็บภาพสีหน้าสะกดกลั้นความกลัดกลุ้มนั้นไว้ในสายตาขณะทุกคนกำลังจะขึ้นรถออกเดินทาง จู่ ๆ เขาก็เอ่ยว่า “ท่านกั๋วกง ไม่สู้ให้รถม้าของคุณชายติ้งเฟยอยู่ข้างหน้ารถม้าของคนแซ่เซี่ยเถิด แม้ยังไม่อาจยืนยันสถานะของเขา แต่หากตัดเรื่องนี้ออกไปเขาก็เป็นคนของนิกายสวรรค์ที่ต้องได้รับการไต่สวนอย่างหนักเมื่อถึงเมืองหลวงเหตุการณ์ที่ทงโจวใหญ่โตขนาดนี้ ทางนิกายสวรรค์ย่อมหาวิธีฆ่าปิดปาก แม้เจี้ยนซูซึ่งเป็นผู้ติดตามของข้าจะมีวรยุทธ์อ่อนด้อย แต่ก็พอต่อสู้เป็น หากเกิดเหตุไม่คาดฝันอันใดจะได้รับมือทันท่วงที”เดิมทีรถม้าแบ่งเป็นหลายขบวน
ติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนอยู่หน้าสุด
เจียงเสวี่ยหนิงเข้ามามีส่วนร่วมกับการล้อมปราบนิกายสวรรค์อย่างเหนือความคาดหมายหากเรื่องที่สตรีผู้
