โรงเตี๊ยมฉางเล่อเปิดกิจการริมถนนเพื่อสร้างความสำราญให้ผู้ผ่านไปผ่านมา ตัวเมืองมีขนาดเล็กไม่ค่อยยุ่งวุ่นวาย ทั้งยังไม่เคยปรากฏโจรผู้ร้ายหรือมีกองทหารบุกแต่อย่างใด ผู้ดูแลร้านและเสี่ยวเอ้อร์ต่างเป็นคนท้องถิ่น เคยไปไกลที่สุดก็แค่พื้นที่ใต้การปกครองของเมืองทงโจวเท่านั้น บุคคลร้ายกาจที่สุดเท่าที่เคยพานพบมาคือนายอำเภอ ไหนเลยจะเคยพบเห็นเหตุการณ์ใหญ่โตของจริงเช่นนี้ แต่ละคนยืนก้มศีรษะตัวสั่นงันงกบริเวณหัวมุมของห้องโถงใหญ่ ไม่กล้าหายใจแรงด้วยเกรงจะทำให้กลุ่มคนตรงหน้ามีโทสะ
เพียงแต่บุรุษผู้กำลังยืนนิ่งภายในห้องโถงช่างเหมือนเทพเซียนเสียเหลือเกินชุดนักพรตสีขาวพิสุทธิ์ดุจหิมะ บุคลิกท่วงทีสูงส่งหลุดพ้นจากโลกีย์ หนักแน่นสง่างามประดุจบรรพต ใบหน้าหล่อเหลาให้ความรู้สึกไกลห่างและเงียบสงบราวกับภาพวาดขุนเขารังสรรค์ด้วยน้ำหมึก คิ้วกับหางตาคล้ายยังคงประดับน้ำค้างและไอเย็นระหว่างการเดินทาง แค่เขาเหลือบตาแลอย่างเรียบเฉยคราหนึ่งก็ทำให้อีกฝั่ายรู้สึกว่าตนถูกมองทะลุปรุโปร่ง ปราศจากสถานที่ให้หลบซ่อน
กลุ่มคนที่ติดตามเขาส่วนใหญ่ไม่ได้เข้ามาข้างใน เพียงล้อมนอกโรงเตี๊ยมแน่นขนัดจนแม้แต่น้ำหยดเดียวยังไม่อาจเล็ดลอด ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องไม่อาจเข้าออก โชคดีที่นี่เป็นช่วงใกล้เทศกาลปีใหม่ แขกซึ่งเดินทางเข้าออก โรงเตี๊ยมมีไม่มากคนเหล่านี้จึงไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้แขกสักเท่าใด
เจี้ยนซูนำกำลังค้นหาทั่วโรงเตี๊ยมอย่างรว
