อนำมาเป็นตัวประกันสำคัญในเงื้อมมือให้จงได้
จริงดังคาด เมื่อเขาพูดเช่นนี้ สีหน้าจางเจอก็แปรเปลี่ยนเล็กน้อย!
เขาสวมชุดสีเข้ม มือข้างหนึ่งวางบนที่พักแขนส่วนอีกข้างพาดหัวเข่า นิ้วเรียวยาวที่โค้งงอนั้นแข็งกระด้างและเย็นเฉียบมากขึ้น คิ้วและหางตามีไอเย็นเกาะตัวหนาแน่นในพริบตาเขาเคลื่อนสายตาขึ้นสบกับเฝิงหมิงอวี่
ขณะนี้ไม่รู้เพราะเหตุใดเฝิงหมิงอวี่กลับเสียวสันหลังวาบราวกับถูกมีดเลาะเอ็นกระดูก เต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง จากนั้นจึงได้ยินคนผู้นี้กล่าวด้วยความเย็นชาว่า “แต่เดิมตลอดทางที่ผ่านมาคนแซ่จางก็ยังไม่กล้าเชื่อ อย่างไรเสียท่านอัครมหาเสนาบดีซ้ายก็มักประจำอยู่ที่สาขาใหญ่จินหลิง ทั้งยังกล่าวว่าได้รับคำสั่งจากเจ้านิกายให้มาช่วยเรื่องปล้นคุก แต่ถึงกระนั้นที่ทงโจวก็มีหัวหน้าสาขาอู๋ประจำการอยู่แล้ว ย่อมไม่ขาดผู้เป็นประธานคอยดูแลองค์รวมต่าง ๆ แต่หลังจากท่านอัครมหาเสนาบดีซ้ายได้รับสารลับกลับรีบร้อนกันตัวเองออกไปและยังใส่ความคนแซ่จางแทน สุดท้ายก็เผยพิรุธจนได้นะ”
เฝิงหมิงอวี่คิดไม่ถึงเหลือเกินว่าแทนที่จางเจอจะยอมรับผิด ดันย้อนมาเล่นงานตนเสียได้ เขาตกใจจนลุกพรวด ใบหน้าแดงก่ำเหมือนตับสุกรแสดงอาการฮึดฮัดเดือดดาล “เจ้าเด็กน้อยบังอาจพูดใส่ความกันเชียวหรือ!”
ทุกคนในวิหารมองหน้ากันไปมา
จางเจอกลับสงบเยือกเย็น เพียงลูบรอยยับบริเวณชายชุดให้เรียบเบา ๆ “คนแซ่จางเป็นขุนนางราชสำนัก หากมิได้ทำงานให้เซียนเซิง
