อย ๆ“น้องหญิงของข้าเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องโดยมิได้ตั้งใจ ขอคุณชายติ้งเฟยอย่าพูดจาเหลวไหลไร้สาระ”
น้องหญิง?แต่เซียวติ้งเฟยไม่เชื่อ เขาลอบหัวเราะในใจน้องหญิง น้องหญิงผู้เป็นที่รักยังจะใกล้เคียงกว่ากระมัง
เขาร้อง “อ้อ” คำหนึ่ง พูดทีเล่นทีจริงว่า“เช่นนี้นี่เอง”
ทุกคนพากันอึ้ง ไม่รู้ว่าเชื่อคำพูดของจางเจอกันหรือเปล่า
ส่วนเจียงเสวี่ยหนิงตะลึงงัน
ครั้นได้ยินคำว่า ‘น้องหญิงของข้า’ ก็รู้สึกหดหู่ใจอย่างน่าประหลาด แต่เมื่อใช้ความคิดก็นึกได้ว่า บัดนี้นางเข้ามามีส่วนร่วมกับเรื่องนี้โดยไม่คาดฝัน จำเป็นต้องร่วมรุกร่วมถอยพร้อมจางเจอหากมิใช่เป็นพี่น้องกัน แล้วจะให้บอกว่าเป็น‘สามีภรรยา’ หรือไร
จางเจอเป็นวิญูชนผู้เที่ยงตรง มีหรือจะเอารัดเอาเปรียบผู้อื่นเรื่องนี้
ฉะนั้นวูบเดียวนางก็เก็บอารมณ์ความรู้สึกและขจัดความหดหู่อันแปลกประหลาดนั้นทิ้งไปเสีย
นางมองไปทางจางเจอ
จางเจอกลับหลุบตาใบหน้าของเซียวติ้งเฟยประดับรอยยิ้ม ถามขึ้นมาอีกว่า “ใต้เท้าน่ะหรือคือตู้จวินซานเหริน”
ครานี้จางเจอตอบว่า “ท่านเห็นว่าข้าใช่ ข้าก็ใช่”
เซียวติ้งเฟยช้อนดวงตามอง “เช่นนั้นถ้าข้าว่าเจ้าไม่ใช่ เจ้าก็ไม่ใช่น่ะสิ?”
แผนการที่เซี่ยเวยเสนอต่อราชสำนักคือใช้กงอี๋เฉิงเป็นเหยื่อล่อให้นิกายสวรรค์มาติดเบ็ดจากนั้นจางเจอจะต้องใช้อำนาจของราชสำนักมาแอบอ้างว่าเป็นตู้จวินซานเหรินผู้เร้นลับที่สุดของนิกาย แล้วฉวยโอกาสช่วงชุลมุนลอบปะปนเข้าไปแผนการนี้ต